На запыт знайшлося 3538 артыкулаў

  1. 2501
    трепанироваться несовер. страд. трэпанавацца
  2. 2502
    трёпанный прич.
    1. рваны; матляны; трэсены; тармошаны; тузаны; перабіраны, кудлачаны; цяганы
    2. трапаны; см. трепать 1,5
  3. 2503
    трепануть совер., однокр. прост.
    1. рвануць; матнуць; трасануць; тармаснуць; тузануць
    2. ляпнуць; см. трепать 1,4
  4. 2504
    трёпаный прил.
    1. (о льне и т.п.) трапаны, вытрапаны
    2. (изорванный) разг. патрапаны, падраны, падзёрты, збузаваны
    3. (о волосах) разг. ускудлачаны, раскудлачаны
  5. 2505
    трепать несовер.
    1. (развевать) развяваць; (рвать) рваць; (мотать) матляць; (трясти) трэсці; (тормошить) тармасіць; (дёргать) тузаць; (волосы и т.п.) перабіраць, кудлаціць; (за волосы - в наказание) цягаць
    ветер треплет её платье вецер развявае (рве) яе сукенку
    шквалом треплет паруса шквалам рве (матляе, развявае) парусы
    лиса треплет курицу ліса тармосіць курыцу
    ветром треплет гриву ветрам развявае грыву
    трепать кого-либо за волосы цягаць (тузаць) каго-небудзь за валасы
    2. (о костюме, обуви и т.п. - рвать) разг. трапаць, драць, дзерці; бузаваць
    он быстро треплет одежду ён хутка трэпле (дзярэ, бузуе) адзенне
    3. (о лихорадке) разг. трэсці
    4. (похлопывать) ляпаць, паляпваць
    начал трепать по плечу пачаў ляпаць (паляпваць) па плячы
    5. (лён, пеньку) трапаць
    6. (поносить) разг. бузаваць
    имя его постоянно треплют імя яго заўсёды бузуюць
    трепать нервы матаць (вымотваць) нервы
    трепать языком мянціць (малоць) языком
  6. 2506
    трепаться несовер.
    1. (развеваться, трепыхаться) развявацца, трапятацца, матляцца
    2. (изнашиваться, рваться) разг. трапацца, драцца, дзерціся; бузавацца
    3. (говорить глупости) груб. прост. плявузгаць; мянціць (малоць) языком
    4. страд. развявацца; рвацца; матляцца; трэсціся; тармасіцца; тузацца; перабірацца, кудлаціцца; цягацца, трапацца, драцца, дзерціся; бузавацца; см. трепать 1,2,5,6
  7. 2507
    трепач муж. груб. прост. трапло, -ла ср.; балбатун, -на муж.
  8. 2508
    трепет муж.
    1. трапятанне, -ння ср.; дрыжанне, -ння ср.; матлянне, -ння ср.; мільганне, -ння ср., мігценне, -ння ср., трымценне, -ння ср.; заміранне, -ння ср.; біццё, -цця ср.; см. трепетать
    2. (страх) страх, род. страху муж.; (ужас) жах, род. жаху муж.
    наводить трепет на кого-либо наганяць страх (жах) на каго-небудзь
    3. (волнение) хваляванне, -ння ср.
    ждём ваших гастролей с нетерпением и трепетом чакаем вашых гастроляў з нецярпеннем і хваляваннем
  9. 2509
    трепетание ср. см. трепет 1
  10. 2510
    трепетать несовер.
    1. (колебаться, дрожать) трапятацца; дрыжаць; матляцца; (чем) трапятаць; (о свете, огне и т.п.) мільгаць, мігцець, трымцець
    2. перен. (быть охваченным внутренней дрожью, волнением от какого-либо сильного чувства) дрыжаць, калаціцца, млець, заміраць, трымцець; (о сердце) біцца, калаціцца, заміраць
    трепетать от страха дрыжаць (калаціцца) ад страху
    трепетать от восторга млець ад захаплення
    сердце трепещет от радости сэрца б'ецца (калоціцца, замірае) ад радасці
  11. 2511
    трепетно нареч.
    1. трапятліва; дрыгатліва; мігатліва
    2. (взволнованно) усхвалявана, з хваляваннем
    3. (робко) баязліва
  12. 2512
    трепетный
    1. (колеблющийся, бьющийся, трепыхающийся) трапятлівы, трапяткі; (дрожащий) дрыгатлівы; (мерцающий) мігатлівы
    2. (взволнованный) усхваляваны
    3. (боязливый) баязлівы
  13. 2513
    трепещущий
    1. прич. які (што) трапечацца, які (што) трапеча; які (што) дрыжыць, які (што) трымціць; які (што) калоціцца; які (што) замірае; см. трепетать
    2. прил. см. трепетный
  14. 2514
    трёпка жен.
    1. (действие) трапанне, -ння ср., дранне, -ння ср.; бузаванне, -ння ср.; ляпанне, -ння ср., паляпванне, -ння ср.; см. трепать 2,4,5,6
    2. (побои) разг. лупцоўка, -кі жен., біццё, -цця ср.; (нагоняй) наганяй, -няю муж.; чос, род. чосу муж., дыхт, род. дыхту муж.
    задать (дать) трёпку кому-либо даць дыхту (чосу) каму-небудзь
    трёпка нервов матанне (вымотванне) нерваў
  15. 2515
    трепло ср.
    1. обл. см. трепалка
    2. груб. прост. см. трепач
  16. 2516
    трепотня жен. груб. прост. плявузганне, -ння ср.; балбатня, -ні жен.
  17. 2517
    трепыхание
    1. трапятанне, -ння ср.
    2. трапятанне, -ння ср.
    3. дрыжанне, -ння ср.; матлянне, -ння ср.; калыханне, -ння ср.
    4. мільганне, -ння ср., трымценне, -ння ср.; см. трепыхать, трепыхаться
  18. 2518
    трепыхать несовер. разг.
    1. (чем) трапятаць
    трепыхать крыльями трапятаць крыламі
    2. см. трепыхаться
  19. 2519
    трепыхаться
    1. (биться, дёргаться) трапятацца
    2. (дрожать, часто колебаться) дрыжаць; (колебаться от ветра) разг. матляцца, калыхацца
    3. (об огне, свете) мільгаць, трымцець
  20. 2520
    трепыхнуть совер. однокр. разг. страпянуць

Паведаміць пра недакладнасьць