галабурда — лухта, несусвеціца.
Ён нясець усякую галабурду як наняты.

галавабой — слізгоцце.
Як падмерзніць - галавабой будзіць.

галавар — кіпень, голы вар.
А на снядання галавар.

галайстра — голь, галеча.
І ў Расіі такая галайстра.

галамызы — бязвусы, з голым тварам.
І гэны галамызы жаніцца хочаць.

галанож — у чаравіках на босую нагу.
Пахмяліцца дык галанож прыпёрся.

галаруч — голымі рукамі.
Нёс ваду галаруч, рукавіцы забыўся.

галасуха — плакса.
Я такая галасуха была малая.

галата — голае месца, поле.
Стаяць недзі каровы на гэтай галаце, травы німа.

галдуечыць — казаць, балбатаць незразумелае.
Збяруцца жыды: гылды-гылды, галдуечуць, пакуль языкі не запацеюць.

галезаваць — цягацца.
Галезаваіць па дарозі, клопату болі ня маіць.

галень — сшараваны венік, ад якога засталіся адны голыя дубцы.
Кінь ты гэты галень, ужо ўшчэнт сшараваўся.

галець — жыць ў нішчымніцы, не мець чаго абуць, надзець.
Пагалела б, тады б знала, а то ей матка прэць і прэць.

галіна — схільнасць, прызванне.
Яго сыны пайшлі па сваей галіне: адзін лекар, а другі начальнік.

галіцца — квапіцца.
На чужое ня галься, згубіш сваё. Пагаліўся на багацця й узяў пабойню.

галута — безлістоўе, бясснежжа.
Уся восінь галутай стаіць - ні лісту, ні свісту. Зіма сёлетняя галутай адстаіваіцца, гола будзіць у засеках. Вясна чарнатой стаіць, галутай.

галы — прагны, ахвочы да нечага.
Пітух на ежу гал, гатоў усё з'есці. На дзевак галы, як кот на сала.

галяк — голае месца, дзе вытаптана й спасчана трава.
Казу на галяку навязала, дык яна й сквярэцца.

гамнуць — схапіць, узяць.
Знахопу як гамніць, аж я знячывеліла.

гамолка — акраец, луста, скібка.
Добрую гамолку адваліў, сабе не пашкадаваў.