Марксісцкая фармацыйная мадэль адлюстроўвае матэрыялістычны погляд на гісторыю. Яна значна паўплывала на развіццё навукі, дазволіла пачаць сістэмнае вывучэнне грамадства, глыбей асэнсаваць грамадскія адносіны і гаспадарчыя сістэмы. Шмат людзей успрымаюць сусветна-гістарычны працэс менавіта па гэтай мадэлі. Аднак яна падвяргаецца крытычнаму аналізу і сучаснае светазнаўства сцвярджае, што суіснуюць розныя фармацыйныя ўтварэнні. У марксісцкай гістарычнай метадалогіі, як лічаць прадстаўнікі гэтай канцэпцыі, дамінуюць матэрыяльныя «базісныя» фактары, а палітычным, духоўным і культурным адведзена роля залежных элементаў, гэта адносіцца і да такіх паняццяў, як клас, грамадства, спосаб вытворчасці, з аднаго боку, і сям'я, абшчына, індывід - з другога. Нарэшце, на іх думку, марксісцкая мадэль фармацый пабудавана на эўрапейскім вопыце і непрымальная да гісторыі Ўсходу з характэрнай для яго ўстойлівасцю сацыяльных сістэм. Таму сёння выпрацоўваецца новая тэорыя грамадскага развіцця, якая павінна зняць супярэчнасць паміж паняццем «цывілізацыя» з яго акцэнтам на духоўны бок і паняццем «спосаб вытворчасці». Гэта новая тэарэтычная канструкцыя ўключае разнастайныя гістарычныя падыходы - фармацыйны, цывілізацыйны і сучасны сусветна-сістэмны.
Паведаміць пра недакладнасьць
