крыклівы, той, які многа крычыць ці той, хто ахвочы да спрэчак. крыкун м., крыкуха ж. — Чач., Вет., Валож., Пол. (СЦБ, Мат. Гом., НЛ, Насовіч, Мат. апыт.), крыклівец…

крыўдлівы, які лёгка крыўдзіцца. крыўдлівы прым. — мясц. (Насовіч), крываслівы прым. — Чач. (ЖНшС), крывіньдзя м. і ж. — Смарг., Лаг. (Станкевіч), макраслёзы прым.…