1 нелюдзімы, які пазбягае людзей. бязлюднік м. — Гарадз., Іўеў., Стаўб., Круп., Бял., Бабр., Мсцісл., Драг. (СПЗБ, СЦБ, НС, Мат. мен.-мал., Мат. Маг., Цыхун, Юрчанка),… 2 ненавісны, які выклікае нянавісць, агіду. ненавіснік м., ненавісніца ж. 'той, каго ненавідзяць' — Гл. (Янкоўскі), ненавідны прым. — Гл., Жытк. (ТС, Мат. Гом., Янкоўскі),… 3 ненадзейны, той, каму нельга верыць; на якога нельга спадзявацца. шалахна м. і ж. 'шалапут, ненадзейны' — Навагр. (ЖС), ніспадзёжны прым. — Слон. (СРЛГ). 4 непаслухмяны, хто не слухаецца; хто дзейнічае насуперак. неслух м. — Віц. р., Зах.-бран. р. (Каспяровіч, Насовіч, Растаргуеў), непаслушнік м., непаслушніца ж., самадум…
