сіла ж., в разн. знач. сила;
мець вялікую сілу обладать большой силой;
прымяняць сілу применять силу;
у росквіце сіл в расцвете сил;
цэнтрабежная с. центробежная сила;
с. цяжару сила тяжести;
раўнадзейная с. равнодействующая сила;
с. прыцяжэння зямлі сила притяжения земли;
с. току сила тока;
прадукцыйныя сілы производительные силы;
с. волі сила воли;
творчыя сілы народа творческие силы народа;
узброеныя сілы вооружённые силы;
сілы міру силы мира;
○ конская с. тех. лошадиная сила;
рабочая с. рабочая сила;
жывая с. живая сила;
◊ з пазіцыі сілы с позиции силы;
у сіле в силе;
нячыстая с. нечистая сила;
сваімі сіламі своими (собственными) силами;
па меры сіл по мере сил;
цераз сілу через силу;
на поўную сілу в полную силу;
з усіх сіл изо всех сил;
з астатніх сіл из последних сил;
выбіцца з сіл выбиться из сил;
убірацца ў сілу набираться сил;
ніякімі сіламі никакими силами;
ад сілы от силы;
колькі ёсць сілы что есть силы;
класці сілы класть силы;
сабрацца з сіламі собраться с силами;
палажыць сілы положить силы;
с. (і) салому ломіць посл. сила (и) солому ломит

сілаба-танічны лит. силлабо-тонический

сілабічны лит. силлабический

сілавік м. силовик

сілавы в разн. знач. силовой;
~выя практыкаванні спорт. силовые упражнения;
~вая ўстаноўка силовая установка;
○ ~вое поле силовое поле

сіла-гадзіна ж., тех. сило-час м.

сілагізм м., лог. силлогизм

сілагістыка ж., лог., перен. силлогистика

сілагістычны, см. сілагічны

сілагічны лог. силлогический

сілай нареч. силой, силою, силком;
браць с. брать силой

сіламер м. силомер

сіламерны силомерный

сілас, -су м., с.-х. силос

сіласаванне ср., с.-х. силосование

сіласаваны силосованный

сіласавацца несов., возвр., страд. силосоваться

сіласаваць несов. силосовать

сіласапагрузчык м., с.-х. силосопогрузчик

сіласарэзка ж., с.-х. силосорезка