трацяк, -ка м.
1. (о животном) трёхлеток;
2. разг., уст. треть ж.

трацячка ж. (о животном) трёхлетка

трашчаць несов.
1. в разн. знач. трещать;
лёд ~шчыць лёд трещит;
падлога ~шчыць пол трещит;
мароз ~шчаў мороз трещал;
у траве ~шчалі конікі в траве трещали кузнечики;
пясок ~шчаў на зубах песок трещал на зубах;
кофтачка ~шчыць па швах кофточка трещит по швам;
~шчалі аўтаматы трещали автоматы;
гэты чалавек ~шчыць не сціхаючы этот человек трещит без умолку;
галава ~шчыць голова трещит;
2. (от изобилия) ломиться;
сталы ~шчалі ад яды столы ломились от еды;
◊ за вушамі ~шчыць за ушами трещит;
т. па ўсіх швах трещать по всем швам

трашчотачны трещоточный

трашчотка ж., в разн. знач. трещотка

трашчэнне ср., текст. трощение

траюрадны троюродный

траяжэнец, -нца м. троеженец

траяжэнства ср. троежёнство

траяк, -ка м.
1. тройник;
2. уст., разг. трёшница ж., трёшка ж.

траяка нареч. трояко

траякасць ж. троякость

траякі троякий

траянка ж., разг. тройчатка

траянскі ист. троянский;
~кая вайна троянская война;
◊ т. конь троянский конь

траячка ж., уст., разг. трёхрублёвка, трёшка, трёшница

трог м., геол. трог

трое трое

троечнік м., разг. (о школьнике, студенте) троечник

троечніца ж., разг. (о школьнице, студентке) троечница