трыпутнікавыя сущ., мн., бот. подорожниковые

трыпціх м., в разн. знач. триптих

трырэма ж., ист. трирема

трысель м., мор. трисель

трыснёг, -нягу м. тростник;
цукровы т. сахарный тростник

трысняговы в разн. знач. тростниковый;
т. зараснік тростниковые заросли;
т. цукар тростниковый сахар

трыста триста

трысцен м., разг., см. трысцень

трысцень м., разг. трёхстенная пристройка

трысцё ср., собир., бот. тростник м.

трысціна ж. тростинка

трысцінка ж.
1. (стебель тростника) тростинка;
2. (тонкая палочка) тросточка;
3. (в бёрде) пластинка

трысцянка ж., бот. тростянка

трытон м., миф., зоол. тритон

трытый, -тыю м., хим. тритий

трыумвір м., ист. триумвир

трыумвірат, -ту м., ист., шутл. триумвират

трыумф, -фу м. триумф; торжество ср.

трыумфальна нареч. триумфально

трыумфальны триумфальный;
~ная арка триумфальная арка