-
961
гарэх м., см. арэх
-
962
гарэхавы, см. арэхавы
-
963
гарэць несов.
1. в разн. знач. гореть;
дровы гараць дрова горят;
печ гарыць печка горит;
лямпа гарыць лампа горит;
мокрае сена гарыць у стагах мокрое сено горит в стогах;
галава гарыць голова горит;
шчокі гараць ад марозу щёки горят от мороза;
вычышчаны самавар гарэў на сонцы вычищенный самовар горел на солнце;
вопратка на ім так і гарыць одежда на нём так и горит;
2. разг. (о погорельцах) погорать;
яны гарэлі некалькі разоў они погорали несколько раз;
◊ не гарыць не горит;
вочы гараць глаза горят;
скура гарыць (на кім) управы нет (на кого);
душа гарыць душа горит;
г. жаданнем гореть желанием;
работа гарыць у руках работа горит в руках;
зямля гарыць пад нагамі земля горит под ногами;
як мокрае гарыць как мокрое горит; из рук валится;
гары яно гарам! пропади оно пропадом!;
вока гарыць (на што) глаза горят (на что);
на злодзеі шапка гарыць погов. на воре шапка горит -
964
гарэшнік м., см. арэшнік
-
965
гарэшнікавыя сущ., мн., см. арэшнікавыя
-
966
гарэшына ж., см. арэшына
-
967
гасдагавор, -ру м. (гаспадарчы дагавор) хоздоговор (хозяйственный договор)
-
968
гасільнік м.
1. уст. гасильник, тушилка ж.;
2. тех. гаситель;
3. перен. гаситель -
969
гасільны гасильный
-
970
гасіцель м., см. гасільнік
-
971
гасіцца несов., страд. гаситься, тушиться, задуваться; погашаться; см. гасіць
-
972
гасіць несов., прост. (с силой ударять) бить, дубасить, колотить
-
973
гаснуць несов.
1. прям., перен. гаснуть, тухнуть, угасать; (уменьшаться, слабеть - ещё) меркнуть, тускнеть;
гасне святло гаснет (тухнет) свет;
гаслі і астывалі вугольчыкі гасли и остывали угольки;
г. зоры гаснут звёзды;
г. надзеі гаснут надежды;
г. пачуцці гаснут (угасают) чувства;
~не бляск у вачах гаснет (меркнет, тускнеет) блеск в глазах;
2. (миновать) закатываться;
яго слава ~не его слава закатывается -
974
гаспадар, -ра м.
1. в разн. знач. хозяин; (собственник - ещё) владелец;
г. дома хозяин дома;
г. кватэры хозяин квартиры;
г. фабрыкі хозяин (владелец) фабрики;
г. кнігі хозяин (владелец) книги;
ашчадны г. бережливый хозяин;
г. дадому вярнуўся хозяин домой воротился;
2. ист. (титул) господарь;
◊ г. становішча хозяин положения;
сам сабе г. сам себе хозяин;
г. свайго лёсу хозяин своей судьбы;
г. свайго слова хозяин своего слова -
975
гаспадаранне ср. хозяйствование, хозяйничанье; см. гаспадарыць
-
976
гаспадарка ж., в разн. знач. хозяйство ср.;
народная г. народное хозяйство;
сельская г. сельское хозяйство;
займацца ~кай заниматься хозяйством -
977
гаспадарліва нареч. хозяйственно, по-хозяйски
-
978
гаспадарлівасць ж. хозяйственность, домовитость; см. гаспадарлівы 2
-
979
гаспадарлівы
1. хозяйский;
~выя адносіны да справы хозяйское отношение к делу;
2. (заботящийся о хозяйстве) хозяйственный, домовитый;
г. чалавек хозяйственный человек;
~вая жанчына хозяйственная (домовитая) женщина -
980
гаспадарна нареч., см. гаспадарліва
На запыт знайшлося 1097 артыкулаў
Паведаміць пра недакладнасьць