нахаба м. Д -бу, Т -ам, М -бе, ж. ДМ -бе, Т -ай і -аю, мн. Р -б і -баў

нахабна прысл.

нахабнасць -цю

нахабнік -ка, -ку, -каў

нахабніца -цы, -ц

нахабніцкі

нахабнічаць незак., -аю, -аеш, -ае, -аюць

нахабны

нахабства -ве

нахаваны і нахованы

нахавацца зак., -аюся, -аешся, -аецца, -аюцца

нахаваць зак., -аю, -аеш, -ае, -аюць

нахадзіцца зак., нахаджуся, находзішся, -дзіцца, -дзімся, -дзіцеся, -дзяцца

нахадзіць зак., нахаджу, находзіш, -дзіць, -дзім, -дзіце, -дзяць

на хаду

нахаміць зак., -млю, -міш, -міць, -мім, -міце, -мяць

нахамутаць зак., -аю, -аеш, -ае, -аюць

нахапаны

нахапацца зак., -аюся, -аешся, -аецца, -аюцца

нахапаць зак., -аю, -аеш, -ае, -аюць