41 засмужаны, -ая, -ае. Затянутый дымкой, мглой. Вітаю цябе, мой слаўны верасень! Ты той жа ясны, ледзь-ледзь засмужаны. Вярцінскі. На шэрым засмужаным небасхіле… 42 засмужыць, зак., разм. Затянуть дымкой, мглой. Над безданню часу мы поплечкі будзем. Час вочы сумотаю нам не засмужыць. Калачынскі. 43 засмылець, зак., разм. Начать саднить, жечь. Тут - гульня ў трэці - лішні... Ды, мусіць, усё непапраўна. Засмылеў пацалунак, што ў жыце знянацку быў вырван. Лужанін.… 44 застоліць, зак. Подшить потолок. Нацягаем з лесу лат, застолім. Сцены тоўстыя, будзем зімаваць у цяпле, як у бога за пазухай. Пташнікаў. 45 захлеўе, -я, н., абл. Место за хлевом. Карніла падвярнуў перадок калёс і памалу павёў каня ля тыну ў захлеўе... Быкаў. [Ніна] абшукала ўсе блізшыя заплоцці… 46 захмарыць, зак. Покрыть облаками или тучами. А нябёс не ўпрасіў... Адабралі, захмарылі мой асенні дзянёк. Лужанін. Захмарыла ўжо восень неба і распранае гай барвовы.… 47 зацірка*, -і, ж. Мучная похлебка, приготовленная на воде или молоке. Едакі адзін пад адзін, толькі давай, ды вот зацірка ў чыгуне рэдкаватая. Лобан. Маці па… 48 зацішак*, -шку, м., перан. Укромное место. Другі баіцца, мусіць, буры: даводзіць ён, што лепей крышку было б сядзець нам у зацішку. Крапіва. Хацелася недзе… 49 зацяцца*, зак. Затаить свои мысли, чувства; затаить злость на кого-либо. Яны [войт з прыяцелямі] яшчэ не трацілі надзеі дазнацца прычын гэтых дзіўных Саўкавых… 50 зачырваніць, зак. Сделать красным. Болю асаблівага не было, а кроў цякла, зачырваніла ўсё галіфэ. Кулакоўскі. 51 зашмарга (зашмарг) зашмарга, -і, ж. і зашмарг, -а, м. Затяжная петля. Самадзяржаўе цяпер так зацісне зашмаргу на нашай шыі, што толькі сумей дыхнуць. Гартны. Лейцы былі… 52 зашмат, прысл. Слишком много; больше, чем нужно. А таго, што сказала Тоніна мама, тады было ўжо зашмат. Брыль. Праўда, Радзівона тады трохі здзівіла, што гэтых… 53 заяснець, зак. Начать яснеть, стать ясным. Заяснеў зары румянец бляскам залатым, іскрамі ільсняцца палымняныя лісты. Пушча. ...Нада мною сваім першародным хараством…
