сабака, свойская жывёліна, якая выкарыстоўваецца для аховы і палявання. сабака м. — агульн. (АЛА, СПЗБ, Бялькевіч, Шатэрнік), сабарно м. павел.-адм. — Жытк.,…

сабачы сабачы прым. — агульн. (СПЗБ, Мат. апыт.), сабаччы прым. — Мёр., Леп., Аііш., Паст., Мсцісл., Краснап., Драг. (СПЗБ, Бялькевіч, Насовіч, Мат. апыт.),…

сава, начная драпежная птушка з вялікай галавой і вялікімі вачыма. сава ж. — агульн. (СПЗБ, ЛП, Бялькевіч, Янкоўскі, Мат. апыт.), скугалка ж. — Лельч. (Мат.…

сакатаць (пра курэй) сакатаць незак. — асн. мас. г. (ЛАБНГ, Мат. апыт.), шчакатаць незак. — Пол. (ЛАБНГ), какатаць незак. — Гарадоц., Слон., Івац. (ЛАБНГ), стракатаць…

салавей, маленькая шэрая птушка, якая вылучаецца вельмі прыгожым спевам. салавей м. — агульн. (АЛА., СПЗБ, ЛП, Бялькевіч, Станкевіч, Янкоўскі), салавейка м. —…

самец самец м. — агульн. (Мат. апыт.), самок м. — Стаўб. (ЛАБНГ).

самка самка ж. — агульн. (ЛАБНГ), саміца ж. — паўдн.-зах. д. (ЛАБНГ, СПЗБ, Янкоўскі), саміха ж. — Жлоб. (ЛАБНГ).

сараканожка, жывёліна з чарвякападобным целам і вялікай колькасцю членістых ножак; мнаганожка. сараканожка ж. — агульн. (ЛАБНГ, СПЗБ, Цыхун), шараножка ж. — паўн.-зах.…

саракуш, невялікая драпежная птушка атрада вераб'іных са стракатым апярэннем і доўгім ступеньчатым хвастом. саракапуд м. — Стол. (ЛП), саракапыт м. — Жытк. (Мат.…

саранча, насякомае, падобнае на коніка, якое, пралятаючы вялікімі чародамі, нішчыць пасевы; небяспечны шкоднік сельскай гаспадаркі. шаранча ж. — Віц. (Каспяровіч),…

сарока, птушка з доўгім хвастом і чорным з белым апярэннем. сарока ж. — агульн. (АЛА, СПЗБ, ЛП, Станкевіч), скірга ж. — Стол. (ТС), даўгахвостка ж. — Карэл.…

сарочы сарочы прым. — Віл., Валож., Ганц., Берасц., Жытк. (Мат. апыт.), сароччы прым. — Мёр., Леп., Слаўг., Драг. (Мат. апыт.), сарачыны прым. — Мсцісл., Бярэз.,…