21 оптыка, -і, ДМ -тыцы, ж. 1. Раздзел фізікі, які вывучае з'явы і ўласцівасці святла, яго распаўсюджвання і ўзаемадзеяння з рэчывам. 2. зб. Прыборы і інструменты,… 22 оптымум, -у, м. (спец.). Сукупнасць найбольш спрыяльных умоў для каго-, чаго-н. Тэмпературны о. чалавека. 23 опус, -а, мн. -ы, -аў, м. 1. Асобны музычны твор у шэрагу іншых твораў таго ж аўтара (спец.). 2. Твор, праца (жарт.). Пазнаёмся з маім першым опусам. 24 орган, -а, мн. -ы, -аў, м. 1. Частка арганізма, якая мае пэўную будову і спецыяльнае прызначэнне. О. зроку. Унутраныя органы. 2. перан., чаго. Сродак, зброя.… 25 оргія, -і, мн. -і, -гій, ж. Разгульнае, разбэшчанае баляванне (у антычныя часы - абрадавае святкаванне ў гонар бога віна і вінаробства). 26 ордэн, ордэн1, -а, мн. -ы, -аў, м. Асобы знак узнагароды за выдатныя заслугі. О. Кастуся Каліноўскага. О. Маці. || прым. ордэнскі, -ая, -ае. Ордэнская стужка.… 27 ордэр, ордэр1, -а, мн. -ы, -аў, м. Пісьмовае распараджэнне; дакумент на атрыманне, выдачу чаго-н. О. на вобыск. Расходны о. О. на кватэру. || прым. ордэрны,… 28 осмас, -у, м. (спец.). Прасочванне растваральніка ў раствор скрозь напаўпранікальныя або раслінныя перапонкі, тканкі. 29 осмій, -ію, м. (спец.). Хімічны элемент, вельмі цвёрды метал плацінавай групы. || прым. осміевы, -ая, -ае. 30 отарыналарынгалогія, і оталарынгалогія, -і, ж. Раздзел медыцыны, што займаецца захворваннямі вуха, горла, носа і іх лячэннем. || прым. отарыналарынгалагічны, -ая, -ае. і… 31 отарыналарынголаг, -а, мн. -і, -аў і оталарынголаг, -а, мн. -і, -аў, м. Лекар - спецыяліст па отарыналарынгалогіі, оталарынгалогіі. 32 офіс, -а, мн. -ы, -аў, м. Кантора, канцылярыя, служба. || прым. офісны, -ая, -ае. 33 ох, выкл. 1. Выражае пачуццё болю, аблягчэння, здзіўлення. Ох, якое свежае паветра! 2. Узмацняе слова, да якога прымыкае адно або разам са словамі «як»,… 34 охабень, -бня, мн. -бні, -бняў, м. Старадаўняе верхняе адзенне маскоўскіх баяраў ў выглядзе кафтана з чатырохвугольным адкладным каўняром. 35 охра, -ы, ж. Тое, што і вохра. || прым. охравы, -ая, -ае. 36 охрыць, -ру, -рыш, -рыць; незак., што (спец.). Тое, што і вохрыць.
