латока, латавінка — нізіна, нізовіна.
У латоцы дасюль вада стаіць.

лахаўка — балбатуха, пляткарка.
Бегаіць як лахаўка ды лахаіць языком скрозь.

лахаць — плявузгаць, брахаць, казаць несусвецце; яшчэ — бегаць, насіцца.
Язык не на прывязі, дык і лахаіць ім абы-што. Пакуль усю вуліцу не аблахаіць, не супакоіцца.

лахмонне — рыззё, лахманы.
Дымам смярдзіць ейная лахмоння.

лаціна — жардзінка.
Лацінай ды па хрыбціне.

лацно — лацьвей.
Лацно табе, у цябе ж такі мужык, ён з-пад сучкі яйцы ўкрадзіць.

лашчавінка — ямінка, упадзінка.
А ў лашчавінцы баравік сядзіць.