вить (виць) — урадавы дакумент

вифинейский — італьянскі

вицеинстикгаторъ — намеснік саноўніка, які наглядаў за шляхецкім правасуддзем

вицеокономъ — намеснік эканома

вицерегентъ — намеснік начальніка канцылярыі

вишынка — назва шаблі

вишья — пажоўклая трава

виятыкъ — верхняе дарожнае адзенне

вкваплятися — умешвацца

вколостоянье — акружэнне, абставіны

вколошийный — які знаходзіцца вакол шыі

вкупе (укупе) прысл. — разам, сумесна, супольна

вкупъ — грашовы ўзнос за права карыстання ці ўладання чым-н.

влагалище —
1. скарбніца, кашалёк;
2. ножны, футарал

владарка — аканомка, ахмістрыня

владованье — кіраванне, праўленне, распараджэнне

владычичъ — сын уладыкі

влазъ — прышэлец, чужынец

влановичъ — сын татарскага князя з ханскага роду ці сын шляхціча вышэйшага ардынскага роду

власне прысл. —
1. уласна, іменна;
2. правільна, дакладна, па-сапраўднаму