выбеглый дзеепрым. — збеглы; той, хто ўцёк

выбиватися — пераставаць падпарадкоўвацца, выходзіць з-пад уплыву

выбой — гатунак мукі

выбойка —
1. гатунак мукі;
2. набіваная тканіна

выбойникъ — ніжні судовы чын, які сыскваў у якасці штрафу жывёлу і гнаў яе на княжацкі двор

выборговати — узяць у крэдыт

выборне прысл. — добра, дасканала

выборность — дасканаласць

выведичити — пазбавіць спадчыны, выключыць

вывеновати — пазбавіць права карыстацца пасагам

вывергъ — выкідыш

вывертати — перамяняць, пераварочваць, скажаць

выверченый дзеепрым. — высвідраваны, прабураўлены

вывестися —
1. апраўдацца, зняць з сябе абвінавачванне;
2. даказаць;
3. знішчыцца, выкараніцца;
4. выйсці, пазбавіцца права на карыстанне

вывеяти — выгнаць

вывихлятися — вызваляцца, выкручвацца

выводенье — доказ, устанаўленне

выводный —
1. доказны;
2. пошлінны

выводчий — звязаны з перасяленнем або прызначэннем на новую пасаду

вывозъ — яр, роў, канава