выметное прым. у знач. наз. — штраф на карысць старасты або за зневажанне яго асобы або яго ўраднікаў

выметъ —
1. экскрэменты, спаражненне;
2. выпіс

вымешкати — пражыць

вымисливый — мудрагелісты

вымова —
1. вусная і пісьмовая мова;
2. вымаўленне;
3. красамоўства;
4. навука, веды;
5. адгаворка, апраўданне;
6. адмова

вымовка —
1. адгаворка, выкрут;
2. выказванне

вымовне прысл. — красамоўна

вымовный —
1. гаварлівы, красамоўны;
2. апраўданы;
3. названы

выморкговати — адмераць зямлю

выморовщизна — маёмасць, якая засталася пасля памерлых гаспадароў

выморочный — які застаўся без уладальніка і без спадчыннікаў (аб маёмасці, маёнтку)

вымыслне прысл. — з выдумкай

вымышлячъ — выдумшчык

вынадзоный дзеепрым. — аслабелы

вынайдитель — вынаходца

выналезка — выдумка, задума

выналезти —
1. вынайсці, прыдумаць;
2. пастанавіць;
3. адшукаць, знайсці

выналязокъ — вызначэнне, пастанова

вынеслость — перавага, пыха, ганарыстасць, узвышэнне

выницовати — перавярнуць, перакруціць