измена —
1. перамена; замена;
2. здрада;
˜ быти въ измену — быць сведчаннем здрады

измешеный —
1. заблытаны; уведзены ў зман;
2. змешаны, сярэдні па сваіх якасцях

изможенье — магчымасць

износити —
I
1. выносіць на паверхню (парасткі), даваць, прыносіць (плады);
2. праяўляць, выказваць;
˜ износити духъ — даваць выхад якому-н. моцнаму пачуццю
II пазносіць, перанесці

изобиловати —
1. быць у вялікай колькасці;
2. рабіць багатым, узмацняць

изобильство — дастатак, багацце

изобрести — прыйсці да якога-н. меркавання

изойтися — скончыцца

изопрати — вымыць

изорати — узараць

израдити — здрадзіць, парушыць вернасць каму-н., прадаць

изречение —
1. прамаўленне, гаварэнне;
2. прыгавор, вырак

изродница — сваячка

изрядити —
1. падрыхтаваць, забяспечыць;
2. справіць, зрабіць што-н., арганізаваць;
3. параіць, парадзіць

изсилити —
1. перамагчы, адолець;
2. знясіліць (пра хваробу)

изстарины (истарыны) прысл. — здаўна, з даўніх часоў

изступати:
˜ изступати отъ себе — выходзіць са свайго звычайнага стану

изступленный дзеепрым. — крайне ўзрушаны

изумение (изумленье) — страта розуму

изуметися — разгубіцца, не змагчы зразумець