21 юрыдызацыя, -і, ж. Спец. Наданне прававога характару якім-н. фактам, адносінам; перабольшанае падкрэсліванне юрыдычнага боку якога-н. пытання. 22 юрыдычны, -ая, -ае. 1. Звязаны з заканадаўствам, прававымі нормамі і іх практычным прымяненнем. Юрыдычнае пытанне. Юрыдычны доказ. Юрыдычная практыка. □ Пакуль… 23 юрысдыкцыя, -і, ж. 1. Права праводзіць суд, рашаць прававыя пытанні. 2. Прававая сфера, на якую распаўсюджваюцца паўнамоцтвы дадзенага дзяржаўнага органа. Падлягаць… 24 юрысконсульт, -а, М -льце, м. Службовая асоба, якая з'яўляецца пастаянным кансультантам пры якой-н. установе па практычных пытаннях права, заканадаўства і абаронцам… 25 юрысконсульцкі, -ая, -ае. Які мае адносіны да юрысконсульта; уласцівы юрысконсульту, належыць яму. Юрысконсульцкая пасада. Юрысконсульцкая работа. 26 юрысконсульцтва, -а, н. Пасада, дзейнасць юрысконсульта. 27 юрыспрудэнцыя, -і, ж. Сукупнасць навук аб праве; правазнаўства. Алеся гэта ўзлавала, бо па пытаннях дзяржавы і права палемізаваў не спецыяліст ад юрыспрудэнцыі, а… 28 юрыст, -а, М -сце, м. Спецыяліст у галіне юрыспрудэнцыі; практычны дзеяч у галіне права. Членамі камітэта былі, галоўным чынам, юрысты, якія добра разбіраліся… 29 юрыстка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Разм. Жан. да юрыст. 30 юрыць, юру, юрыш, юрыць; незак. Разм. Заігрываць, заляцацца. Бычкі юраць, вясну чуюць. / у перан. ужыв. А дзень юрыў і жартаваў: то з гаем бярозавым, то…