аднаслоўны — чалавек слова, верны свайму слову.
Стахван чалавек аднаслоўны, сказаў - зробіць. А Ладысь неаднаслоўны, у яго сем пятніц на тыдні.

аднаяй — мужчына з адным яечкам.
І гэны аднаяй просіць «дай!».

адпасажыць — адпрэчыць, адціснуць.
Нявестка мяне ад печы адпасажыла, усё сама робіць.

адпасціць — адкарміць, дагледзець.
Які конь гожы стаў, як яго адпасціў.

адперыць, перыць — адлупцаваць, лупцаваць.
Ён яго добра адперыў. Перастань малога перыць.

адпіцца — адсырэць, набрацца вільгаці, пусціць ваду.
Дровы ў хаці ў цяпле адпіліся, ня хочуць гарэць. За ноч лайно адпілося на дварэ, ня высахла.

адпойсаваць — адлупцаваць.
За такое добра адпойсаваць варта, каб і дзясятаму заказаў. (Відаць, ад пояса.)

адпоўніць — адсыпаць, адліць з поўнага.
Адпоўні бутэльку на пахмелак. Адпоўні бочку, а то круп з коптуркам.

адпрог — калі адпрагаюць коней з дарогі.
Паедзем дамовачкі // З гэтае няволічкі. // Нам дома лепі будзіць, // Конікам адпрог будзіць.

адпячы — крыху спячы.
Як на пасці на палцы бульбіну адпякуць, яна й смачная.

адрадніцца — адчурацца, ачужацца радні, адрачыся.
Неяк вы ўжо адрадніліся, ні на парог нагой.

адроддзе — паходжанне.
Маскалі - стараверы, а ён якога адроддзя?

адрэчны — недарэчны.
Адстань ад мяне, адрэчная гэта гаворка.

адрэчча — непамыснасць, недарэчнасць.
Адрэчча нейкая выйшла з добрага намеру.

адстрапаліць — настроіць.
Адстрапалілі малога, ён і носу ня кажаць.

адхлон — перадых, спакой.
Піцую-піцую, і хвілінкі адхлону ня маю.

адхон — схіл, абрыў.
Пакацілася кола з адхону - ні шуму, ні звону.

адхонаваты — абрывісты.
Бераг такі адхонаваты, аж страх.

адцэбрыць — адагнаць, адпрэчыць.
Адцэбрылі яго ад цёплага мейсца.
(Даслоўна - прагнаць ад цэбра.)

адчыхвосціць — даць прачуханца, вылаяць, прабраць.
Як адчыхвосцілі неслуха, дык шоўкавым стаў.