бахар — каханак, хахаль.
У яе бахары невыводныя.

бахмачы — гронкі, кутасы.
Хмель абвіўся каля алешыны, а з бахмачамі вецер дурэў.

бацькоўшчына — родны кут, родныя мясціны, сядзіба.
Гэта бацькоўшчына, я тут вырасла.

бацяны — дзеці, сыны.
Прыхаджу дамоў, а маіх бацяноў німа.

бачына — бок, бакавіна.
За бачыну дзеўку пашчыпаіш.

бачэнак — маленькая бочка.
Сёлета ажно пяць бачэнкаў грыбоў насаліла.

беганіна — бегатня, марныя клопаты.
Беганіны на цэлы дзень, а заробку на цень. Ад беганіны ногі адбіў, а толку ніякага.

безздароўе — немач, хвароба.
Маладому ні стому, ні злому не было, а старога безздароўя спасцігла.

белата — белізна.
Такой белатой аддаець лайно.

беліна — бель (гатунак яблыкаў).
А яна беліна была, ад яблыкаў аж сукі трашчэлі.

белле — святочная апратка.
Надзявайся, бабка, у белае белля, // Павязу я цябе з сабой на вяселля.

белюга — белая гарэлка.
Дай якой белюгі пацягнуць, а то ад віна галава баліць.

беркавец — дзесяць пудоў.
Спраўнай карові на зіму беркаўцаў пад дваццаць сена трэба, ня мені.

біць — ісці напралом, уцэла.
Куды мы б'ём у хмызы, дарога ж збоку.

благаваты — слабы, кепскаваты.
Конь благаваты, а трэба дзёран уздзіраць.

благата — дрэнны, дрэнь.
Пашлі мы ў клуб, а там сабралася адна благата.

блажыць — робіцца блага.
Блажыць яму нешта пасля пачастунку.

блот — марнаванне.
Піцаваў, працаваў, а ўсё ў блот пашло, як чорт зблоціў.

блоціць — марнаваць, псаваць.
Нечага козамі сена блоціць, яны й лыка з'ядуць. Толькі сукно зблоціў, а паліта не пашыў.

блыт — блуд.
Рана дзеўка ў блыт пашла, зблыталася з шантрапой.