брыдзіцца — гідзіцца, грэбаваць.
Я брыджуся такога кавалера, такога п'янюгі.

брыдзь — брыда, брыдота.
Не падыходзь да гэтай брыдзі.

брызентовікі — брызентавыя пашлапні, туфлі.
У брызентовіках добра ад даўгоў уцякаць.

брызлае — закіслае малако.
Вячэрашняе малако брызлае, толькі бульбу праганяць.
(Брынза, думаецца, таго ж кораня.)

брыка — спецыяльны воз для перавозкі сена, саломы, высокія бакі накрачаны жэрдкамі.
Звычайна ў брыку месціцца да двух беркаўцаў сена. За дажджом прывёз яшчэ брыку сена.

брысік — укормлены, дагледжаны, гладкі.
Глядзі ты, які брысік вырас, - хоць на ім нажы йстры.

брэд — спажыва, здобыч.
Каза сама на брэд ходзіць, а казляняткі на ваўчынай шкуры качаюцца й мамкі дажыдаюцца.

бубён — бубен.
Дзеўка ў бубён біла, як малаціла.

бугаяваць — халасцякаваць.
Пабугаяваў малец уволю, усё ня мог знайсці дзеўку па свайму калену (па сабе).

бугіня — гатунак бульбы.
Дала мне бугіні на развод, пагляджу, што вырасціць.

бугрынкі — пагоркі, бугаркі.
А тыя бугрынкі я ўсе зраўняў.

букатка — печыва, булачка; яшчэ — узгорак.
Мама зранку букатак напякла. Патрапіш у лесе на букатачку - там ягад багата.

букіш — цвялілка для барана.
Баранька, букіш!

бушлаватая — разварыстая, сопкая.
Бушлаватая бульбіна ў руках рассыпаіцца.

бушлаваць — трывожыць, непакоіць.
Не бушлуй ты ейную старасць, асцепяніся.

быдлюк, быдлюга — хамаваты ці зладзеяваты.
Як стаў хадзіць у начальніках, дык такім быдлюком зробіўся. Гэты быдлюга так і пілнуіць, каб што сперці.

былле — быльнік, дзікая трава.
Цыганскія хаты без сяней стаяць, гароды пазарасталі быллем да вокан.

быць — быццам, нібыта.
Сню, быць мы з Іванам ідзём лугам, а луг увесь у званочках.

бягельня — балота, прорва.
З гэтай бягельні век ня вылезіш.

бягок — бягун, быстры.
Такі ўжо бягок, што ўсюдых дападзець, усюдых паспеіць.