ворах — страх.
Аж у мяне ворах па целу пашоў.
(Здаецца, што варушацца валосікі на целе.)

восець — асець, гаспадарчая будыніна.
Восець пасадзіў на шасткі.

вотачкая — гэткая маленькая.
Спешка (бульба) вотачкая, гэта ж большанькая, а ёсь саўсім маленічкая.

вотліж — адлега.
Неяк на вотліж не пахожа.

вотрыны — рэшткі ад прасеенай мукі.
Бывала, што ў пірог падмешвалі вотрыны.

вохкала — хто вохкае, скардзіцца.
Гэта вохкала толькі кволіцца, а пабайнёй не заб'еш.

вуда — віхлясты; яшчэ — сквапны, які ўсё вывуджвае сабе.
Што ты, як вуда, убакі ходзіш? Мікіта - добрая вуда, усё сабе грабець.

вудыр — пухір.
Кіпенем ашпарыў руку, аж вудыр ускочыў.

вужок — вужанятка.
Маленькі вужок-бліскучыя вушкі. Вужка нехта забіў, а вужыца адна асталася.

вужэлкі, вужла'ё — неслухі, вачапоры.
Вужэлкі малыя так і пілнуюць, каб у шкоду залезці. Вужлаўё малое, галаву атлумілі.

вулі — галубы; яшчэ — галубоў прызываюць: вулі-вулі.
Вуляцькі-вулі, ляціце сюды, дзяўбіце пшаніцу.

вуллё — вулей, калода.
За вуллё кожнае падатак плаці.

вурыць — біць.
Як увурыў яму, дык ён далоў з усіх капылоў.

вусацень — вусач.
Вусацень гэны нічога ня робіць, толькі вусы падкручваіць.

выбіцца — спрацавацца, стаміцца.
Выбіўся як шпак на гэтай рабоці.

выбушнець, пабушнець — раздабрэць, наліцца сілай, вылюднець, памужнець.
Глядзі ты на яго, як выбушнеў. На вачах дзеўчынёшка пабушнела.

выбыць — адбыць, пражыць сваё.
Яна ж і нагой не кратала, выбыла свае дні.

вывараць — вывернутыя ветрам дрэвы.
Вывараць дарогу перагарадзіў.

выгаліць — накасіць.
Што ўжо сена выгаліла, на ўсю зіму будзіць.

выграб — збіранне, абіранне.
Летась кончык агуркоў пасадзіла, дык ім выграбу не было.