прытыкіш — выпадковы чалавек у нейкай справе, не свой у грамадзе; яшчэ — нясталы работнік.
Ён вечна як прытыкіш нейкі. А гэта што яшчэ за прытыкіш? Ня буду я ў прытыкішах хадзіць.

прыхаяць — прыбраць, давесці да парадку.
Прыхай троху ў хаці дый сама прыхайся.
(Адсюль і неахайны.)

прыхваткамі — урыўкамі.
Прыхваткамі сарочку шыла, алі паспела к святому Вялічку.

прыхінацца — прытуляцца, абжывацца, атайбоўвацца; яшчэ — наведаць.
Век зжываіць чалавек, трэба ж некуды прыхінацца. Прыхінуцца ж трэба, чалавек жа ўсё-ткі памёр.

прыхітрыцца — схітраваць, прымудрыцца.
Некаторыя прыхітрыліся самагонку гнаць з нічога, абы галаву адбірала.

прычандалы, прычандалле — рознае начынне.
І без тваіх прычандалаў барахла поўна.

прычына — бяда, няшчасце.
У калхозі прычына зробілася: слабая цялушка ў балота ўлезла й залілася.

прышорхнуць — падмерзнуць.
Дарога троху прышорхла, адлега прапала.

прыязджалы — прыезджы, хто бывае наездамі.
Чалавек ён прыязджалы, алі наша ўсё знаіць.

пселы, псюк, псіца — састарэлы, сапселы.
Пселы псюк, а ўсё туды ж нясець свой сюк. Сама псіца, а думае, што маладая.

псуй — няўмека, хто ўсё псуе.
А гэнаму псую абы псаваць, нічога ня ўмеіць.

псуйства — марнаванне, псаванне.
Адно псуйства паперы, а не пісання.

псюрыць, перапсюрыць — сцябаць, біць, выцяць.
Часцяком яго бацька псюрыў. Як перапсюрыў яго рамянём - шоўкавым стаў.

пугурак — узгорак, пагорак.
На пугурак узбег, а з яго ўсё відаць далёка.

пуд — упуд, спалох.
Усё ка мне вады ад пуду прасіць прыходзіла.

пузень — чэрава, жывот.
І ў Пецькі ад піва пузень вырас.

пукі — парасць у цыбулі.
Маладыя пукі аблупліваюць і ядуць, яны салодкія. Цыбуля пад марозам сядзела, дык яна ў пукі йдзець.

пулятая — яркая, квяцістая (пра тканіну).
Хустка пулятая, сама багатая.

пурхнуць — абвяць, шашэрыцца, шэжыцца.
Мае ж куры крычаць есці, папурхла іхнае крылліка ад жары.

пусціцца — разрасціся.
Ад саду карэнне пусцілася.