пухліць — біць, лупцаваць.
Нікіпар жонку штодня пухліць.

пуц — пацук.
Пацука можна й пуц называць.

пуцкалаваты — пухлашчокі.
І сынок пуцкалаваты - копія таты.

пушачка — карабочак.
У пушачцы ўсё складзена - і ніткі, і йголкі. Хоць пушачку цукерак малому прывёз, адшкадаваў.

пылькі — кураняты.
Пылькі мае, пылюткі, акыш куды, акыш у хлеў. Курэй, куранят клічуць: пы-лі-пы-лі, ціп-ціп-ціп!

пырклівая, пыклівая — калуплівая.
Работа пырклівая - пер'е скубсці.

пыхтарыць — лезці без просу, дападаць усюды.
Як бацькоў німа, дык дзеці пыхтараць па хаці.

пыцкі — пыса.
Конь толькі пыцкі памачыў, а піць ня стаў.

пышэць, пытэць — брадзіць, хадзіць.
Уцерпяць яны, калі там стаіць пышыць (пытыць) бражка.

пэцкаль — няўмелы, нядбалы працаўнік.
Пасля пэцкаля ўсё пераробіць трэба.

пяколак — чарэнь, гарачае месца на печы.
Баба сядзіць на пяколку й есь клёцку.

пялёх — гукаперайманне.
Вада ў возіры пялёх-пялёх.

пярхекала — хто кашляе сухім кашлем, перхае.
Стары пярхекала ў хаці, як барана якая.

пяршачка — карова, якая першы раз цялілася.
Купіла пяршачку, мала яшчэ малака даець.

пярэжні — пярэдні.
Сабака кульгаіць на пярэжнюю лапу.

пярэка — хто ўсім пярэчыць.
Пярэку не перапярэкаіш, хоць ты яму кол на галаве чашы.

пярэкруты — перакручаныя ніткі.
Калі калаўротам круцюць - пярэкруты, як ткуць - бугор.

пярэць — гаварыць абы-што.
Пярэць на яе, што толькі ў галаву прыдзіць.

пястачка — шчопаць, нюшок, панюшка нечага сыпкага, узятага пяццю пальцамі.
Усып яшчэ пястачку круп, а то суп рэдкі. Вазьмі пястачку мукі.
(Пясць - кісць рукі.)

пясчанкі — грыбы, якія па пяску растуць.
Павінны пясчанкі пайсці, зялёнкі з зямлі пушчаюцца.