весецъ — вагаўшчык

веситель — вешальнік

вескъ — від маку

веснякъ —
1. вясковы жыхар, селянін;
2. млын, які працуе толькі вясной, калі прыбывае вада

весполокъ (весполъ) прысл. — разам, сумесна

вестецъ — вяшчун, прарок

весчое — гандлёвая пошліна за карыстанне вагамі пры ўзважванні тавараў

ветия — красамоўца

ветошь — старызна

ветреникъ —
1. флюгер;
2. ветразь

ветротленый — хворы заразнай хваробай

ветъ —
1. узаемная адплата;
2. салодкае, дэсерт

веценотарий — віцэнатарый, намеснік пісара

вечерникъ — дом, прызначаны для спажывання ежы вечарам

вечисто прысл. — навечна

вечникъ — удзельнік веча

вещба —
1. прадказанне;
2. варажба

вещка — вяшчунка, чараўніца

вея — павека

веяло — шуфлік для веяння збожжа