дозоръ — нагляд; догляд, апека

доилница — карміцелька, мамка

доискатися —
1. дашукацца, знайсці;
2. дамагчыся спагнання грошай або маёмасці судовым шляхам;
3. дазнацца, разведаць

дойлидовая — жонка цесляра

дойлидъ — цясляр

доказати —
1. учыніць, дамагчыся;
2. даказаць, пацвердзіць

докладъ —
1. даклад, паведамленне;
2. дабаўленне, дапаўненне;
3. умова, агаворка;
4. апавяшчэнне;
5. удзел, дапамога

докола —
1. прысл. навокал, вакол;
2. прыназ. каля

доколе (доколь) —
1. прысл. дакуль, да якога часу;
2. прысл. куды, да якога месца;
3. злучн. пакуль; да таго часу як

докомиктъ — мудрэц

доконалость — завяршэнне

доконанье —
1. заканчэнне, завяршэнне;
˜ доконанье живота — смерць;
2. ажыццяўленне, выкананне;
3. даказванне, устанаўленне праўды (часцей праз суд);
4. смерць, скананне;
5. дагавор, пагадненне;
˜ быти въ доконанью — знаходзіцца ў дагаворных адносінах

докончанье —
1. дагавор, пагадненне;
˜ быти въ докончании — знаходзіцца ў дагаворных адносінах;
˜ вечное докончание — бестэрміновы дагавор аб міры;
˜ держати въ докончаньи — (каго-н.) выконваць умовы дагавору (з кім-н.);
2. канец, заканчэнне;
3. смерць, скананне, гібель

докончати —
1. дагаворвацца, заключаць пагадненне;
˜ докончати миръ — заключаць мірнае пагадненне;
˜ докончати правды, докончати прысяги — даваць прысягу;
2. завяршаць, заканчваць;
3. паміраць;
˜ докончати живота — паміраць

доконывати —
1. заканчваць, завяршаць, даводзіць да канца;
2. рабіць, выконваць

докормити — мець на ўтрыманні да пэўнага часу

докторъ —
1. лекар;
2. чалавек, які мае вышэйшую навуковую ступень;
˜ докторъ въ лекарстве — доктар медыцыны;
˜ докторъ обойга права — доктар у галіне рымскага і кананічнага права;
˜ докторъ письма светого — доктар тэалогіі;
3. вучоны чалавек, знаўца Бібліі, царкоўны пісьменнік;
˜ докторъ законный, докторъ у законе — настаўнік закону Майсея, выкладзенага ў Пяцікніжжы

докука —
1. турбота, клопат;
2. настойлівая, надакучлівая просьба

документалитеръ прысл. — з дакументальнай дакладнасцю

докуповатися — здабываць што-н. шляхам подкупу