прахадзім — прайдзісвет, махляр, круцель.
Прахадзімы гэты ўсякія поўну Вушачу наехалі.

працівак — прамежак паміж дзвюх сценаў у хляве.
У пуні сена кладуць на два канцы, а пасярод дзверы, - гэта й ёсць працівак. Два капцы сена налажыў у працівак.

прачутка — погаласка, чутка, навіна.
Прачутка пашла па сяле, што Праксэдзін малец вярнуўся.

праява — дзіва, нечаканасць.
У тваім хляве праява стала, // Праява стала, праявілася: // Усе каровачкі пацяліліся...

проздзверы — выбягаць, уцякаць праз дзверы.
Ён проздзверы - і насып яму солі на хвост.

пройма — прарэх.
Так падраў кашулю, што ў пройму й сабака пралезіць.

проламка — палонка.
У проламцы лайно перапаласкала, а сцюдзёна, аж рукі зайшліся.

промзлае — пракіслае, скіслае, закіслае.
Малако промзлае, ім гарачую капусту не забеліш - ссядзіцца.

пропасць — прапажа; яшчэ — бяда, крах.
У мяне штодня пропасць - гладка хата агалела. Здарылася ў яго пропасць - скінулі з начальнікаў.

прос — просьба, угавор.
Яна дуроная, просам нічога ня зробіш - калі крыкну, калі джгну. Шкада бабінага просу, трэба йсці.

просты — няпутаны.
Папускаў конікаў простых у сад.

протар — рагацень, пожаг.
Не прапарыся на протар, рот разявіўшы. На протары сала на агні пяклі.

прохаладзь — халадок, ахалода.
Толькі к вечару павеяла прохаладдзю.

пруг — слёзы руччом.
Сплакаўся з-за цацкі, аж слёзы пругам.

прудзіцца — упарціцца, напінацца.
Вінаватая, а яшчэ й прудзіцца. Аж прудзіцца, каб сваё даказаць.

прудзіць — у гарачым памяшканні (вашапрудні) пражыць (знішчаць) вошы, варам прудзіць прусакоў у шпарах (у шчылінах).
Цэлы дзень прусакоў прудзіў.

прыбабунька — вясёлая прыгаворка.
Ён без прыбабунькі й кроку ня ступіць, і за стол ня сядзіць.

прыбытак — дзіця, малое.
Жывуць ён і жонка, а ў жонкі прыбытак будзіць.

прыбыцкія — розныя няпрошаныя госці й наведнікі.
Ад гэтых прыбыцкіх спасу німа, хоць дзверы забі.

прыверціся — прыцягнуцца, прывалачыся.
Прывярэцца ўночы п'яны - і радуйся, жонка.