пазнюр — позні, пазны.
Агуркі-пазнюры яшчэ зялёныя.

пакато — кола.
Пакацілася пакато, не дагоніць ніхто.

пакладзішча — месца, дзе нешта кладуць.
Пакладзішча хапае, толькі ў долі рука скупая.

паклычацца — пускаць клыкі (парасткі).
Бульба ў ямі доўга растоў не пускала, алі ўжо паклычалася.

пакраса — акраса.
Жонка - пакраса мая!

пакруп'е — рэштка ад прасеяных круп.
Крупы з'елі, адно пакруп'я асталося.

пакрэпнуць — азябнуць, зайсціся.
Увесь дзень на марозі - і рукі пакрэплі.

пакулле — атрэпкі лёну й пянькі, якімі зазвычай заторкваюць шчыліны.
Да маразоў паспела пакуллем пазаторкаваць вокны.

палавы — з мякінай, з палаўнёй.
З вайны былі рады й палавому хлебу.

палазавінкі, палазняк — след ад палазоў, палазня.
Летам тор (торная дарога), а цяпер ішла па палазавінках, набок неяк сыйсці. Цяжка йсці па палазняку, а ўсё ж не ўцэла.

паланачкі — начовачкі (часцей ліповыя) палоць (веяць, правейваць) крупы.
Мы ў паланачках палолі груцу.

паласіна — паласа, адрэзак.
Дзе Трахім жыў, там гэта паласіна ў роў.

палатавацца — пажывіцца.
Ён каля базы добра палатаваўся, пакуль ня сеў.

палатунак — спажыва.
Лісіца чуіць палатунак.

палегліца, легліца, палёгліца — палеглая трава.
Каб дзе травінка ўкосная, адна палегліца. Накасілі сена па легліцы.

палер — ахвота, жарсць, пал.
Умеіць жа палеру нагнаць.

паліўнік — ганчар, той, хто робіць паліву.
Кравец без штаноў, паліўнік без стаўбуноў (жбаноў).

пальчыкі — невялікая рыба, драбяза.
Налавіў рыбы во такой - пальчыкі.

палюк — дзяржанне ў касы.
Так улёг касіць, аж палюк лопнуў, давялося новы гнуць.

палярыч — параліч, паралюш.
А яго палярыч у дугу скруціў.