довлети —
1. мець у дастатку;
2. гнясці

довнеманье —
1. меркаванне, думка;
2. падазрэнне

довнемати (довнимати) — меркаваць, лічыць, думаць

доводити —
1. дастаўляць што-н. у пэўнае месца;
2. прыводзіць доказы, сведчыць, сцвярджаць;
3. ажыццяўляць, выконваць, чыніць

доводне прысл. — дакладна, пераканаўча

доводный — дакладны, пераканаўчы, пэўны

доводня — службовае памяшканне ў судзе для ўтрымання абвінавачаных да аб'яўлення рашэння

доводъ —
1. доказ, аргумент;
2. прысяжны павераны, адвакат

доволети — быць неабходным

доволитися — здавальняцца

довстипъ (довтипъ) — досціп, кемлівасць, дасціпны розум

догледачъ — наглядчык

догма — указ, распараджэнне

догматъ —
1. асноўнае бясспрэчнае палажэнне ў рэлігійным вучэнні;
2. указ, распараджэнне

доживотникъ — асоба, якая пажыццёва чым-н. валодае

доживотность — маёнтак, якім хто-н. пажыццёва карыстаўся

доживотный —
1. пажыццёвы;
˜ приятель доживотный — муж (або жонка);
2. той, хто мае пажыццёвае права на ўладанне або карыстанне чым-н.

дозирати (дозерати) — наглядать за кім-н., чым-н.; даглядаць, апекаваць

дознати —
1. зведаць, зазнаць, паспытаць;
2. даведацца, дазнацца;
3. пазнаць, уведаць, пераканацца ў чым-н.;
4. выпрабаваць, праверыць;
5. выкрыць, устанавіць што-н. шляхам расследавання

дозорство —
1. нагляд, кантроль;
2. пасада наглядчыка