дзяк, псаломшчык, у праваслаўнай царкве: ніжэйшы служыцель, які не мае ступені свяшчэнства. дзяк м. — Віц. р., Чэрв. р., Зах.-бран. р., Смарг., Жытк., Стол. (ТС, Каспяровіч,…

дзясна, гл. рот

дзяўчаты дзеўкі мн. — асн. мас. г. (Мат. апыт.), дзяўкі мн. — зах.-пал. г. (Мат. апыт.), дзяўчаты мн. — агульн. (ГЧ, Мат. апыт.), дзявоства зб. 'шмат дзяўчат'…

добразычлівы, які жадае людзям дабра, прыхільна, спагадліва адносіцца да іншых. мярковы прым. — Хойн. (ЛАБНГ), мяркоўны прым. — Сен. (ЛАБНГ), мяркованы прым. — Малар.…

добры, чулы, не скупы, шчодры на душэўныя пачуцці, дзеянні і ўчынкі. дабрак м. — мясц. (Мат. апыт.), дабрэнны прым. 'вельмі добры' — Стаўб. (Мат. мен.-мал.),…

добры, чулы да людзей, спагадлівы, сардэчны. дабрак м. — Гом. (НЛГ), дабрач м. — Лельч. (Кучук), дабрэц м. — Стол. (ТС), дабрыня м. і ж. — мясц. (Насовіч),…

добры, слаўны добры прым. — Карм. (Мат. Гом.), дабрэянны прым. экспр. — Маз., Хойн. (ГЧ), дабрачы прым. экспр. — Мсцісл. (Юрчанка), харошы прым. — Гл., Лоеў., Чач.…

дольнік, чалавек, які мае права на долю ў супольнай маёмасці. дольнік м., дольніца ж. — Смален. р. (Дабравольскі), надольнік м. — паўн.-зах. з. (СПЗБ), здольнік…

дрывасек, той, хто сячэ лес на дровы, займаецца нарыхтоўкай дроў. дрывасек м. — усх. з., пол.-мен. г., Слуц. р., Берасц., Кобр. (АЛА, ЖНшС, Варлыга), дрывасечы…

дрэнны, з адмоўнымі якасцямі або ўласцівасцямі; кепскі. лядашчыца ж. — Нясв. (Мат. мен.-мал.), ляды прым. — Маст. (Сл. Гарадз.), лядакі прым. — Клецк. (Мат.…

дрэнны, благі паганы прым. — Маз., Буда-Каш., Жытк. (ТС, ГЧ, Мат. Гом.), паганьскі прым. — мясц. (Насовіч), паганец м. — Гл. (Янкоўскі), погань м. — мясц. (Насовіч),…

дурны, разумова абмежаваны, слабы на розум. абалдуй м., абалдуіна м. і ж., балдуй м., балдуіна м. і ж. — Мёр., Капыл. (ЖС, З нар. сл.), абязгал м. — Віц. р.…