21 забаўнік, пацешнік, чалавек, які ўмее весяліць, пацяшаць. забаўнік м., забаўніца ж. — Смален. р., забаўны прым. — віц.-маг. г. (Каспяровіч), пацешнік м., пацешніца ж., пацешны… 22 задавака, чалавек, які фанабэрыцца, ганарыцца, лічыць сябе лепшым за іншых. задавака м. і ж. — Чэрв. р., усх.-маг. р., Чач., Карм., Светл., Жлоб., Буда-Каш., Рэч.… 23 задзіра, забіяка, завадатар сварак, боек. задзіра м. і ж., задзёра м. і ж. — віц.-маг. г., Лаг., Валож., Смален. р. (СЦБ, Мат. мен.-мал., Дабравольскі, Каспяровіч), задзіраха… 24 зладзеяваты, схільны да зладзейства; жулікаваты; хітры, скрыты. зладзеяваты прым. — Чач. (Мат. апыт.), збрадлівы прым., зброднік м. — віц.-маг. г. (Каспяровіч), збродлівы… 25 злодзей, той, хто крадзе. злодзей м., зладзей м. — агульн. (СЦБ, СПЗБ, ТС, Каспяровіч, Шатэрнік), зладзюга м. і ж. лаянк. — агульн. (СЦБ, СПЗБ, ТС, Каспяровіч,… 26 ілгун, непраўдзівы чалавек, выдумшчык, хлус. ілгун м., ілгуння ж. — віц.-маг. г., Зах.-бран. р. (Каспяровіч, Насовіч, Растаргуеў, Станкевіч), ілгуха ж. — мясц.… 27 капрызны, свавольны, наравісты, з капрызамі. капрызісты прым., капрызулісты прым. — усх.-маг. р. (Юрчанка), капрызлівы прым. — Смален. р. (Дабравольскі), капрызны… 28 крыклівы, той, які многа крычыць ці той, хто ахвочы да спрэчак. крыкун м., крыкуха ж. — Чач., Вет., Валож., Пол. (СЦБ, Мат. Гом., НЛ, Насовіч, Мат. апыт.), крыклівец… 29 крыўдлівы, які лёгка крыўдзіцца. крыўдлівы прым. — мясц. (Насовіч), крываслівы прым. — Чач. (ЖНшС), крывіньдзя м. і ж. — Смарг., Лаг. (Станкевіч), макраслёзы прым.… 30 ласун, той, хто любіць паласавацца. ласы прым. — Чэрв. р., Жытк., Стол., Драг., Гарадз., Паст., Зах.-бран. р. (ТС, СПЗБ, Насовіч, Растаргуеў, Шатэрнік), ласавы… 31 марудлівы, павольны, няспешны. маруднік м., марудніца ж. — усх.-маг. р. (Юрчанка), маруда м. і ж. — віц.-маг. г., Чач., Жыт., Мядз., Зах.-бран. р. (ТС, СЦБ, Каспяровіч,… 32 маўклівы, той, хто не любіць многа гаварыць, нясхільны ўступаць у размовы. маўклівы прым. — асн. мас. г. (ЛАБНГ, Каспяровіч, Варлыга), маўтлівы прым. — Тал., Клім.,… 33 набожны, які многа і часта моліцца. малебенны прым. — Мен. (СПЗБ), малюшчы прым. — Смарг. (СПЗБ), багамолец м. — Мсцісл. (Станкевіч), багамолца м. і ж. — мясц.… 34 надакучлівы, які дакучае, назаляе, не дае спакою. дакучнік м., дакуччыца ж. — мясц. (Насовіч), дакука м. — усх.-маг. р. (Юрчанка), дакучны прым. — мясц. (Насовіч),… 35 назвы чалавека па адметнасцях хадзьбы чалавек, які хутка ходзіць: хадун м., хадуха ж. — Гл., Мёр. (НС, Янкоўскі, Станкевіч), хадок м. — Гл. (Янкоўскі), хадыка м. — Лаг., Мёр. (НС, Варлыга,… 36 настойлівы, той, хто рашучы ў дасягненні сваёй мэты, свайго жадання. настойчавы прым. — Пух. (СПЗБ), уедны прым. — усх.-маг. р. (Юрчанка), пунтовы прым. — Гарадз.… 37 нахабны, які вызначаецца нахабствам; бесцырымонны, бессаромны. нахаба м. і ж. — Лоеў. (НЛГ, Янкова), нахабны прым. — Чач. (Мат. апыт.), настырны прым. — Смален.… 38 неашчадны, які не вызначаецца ашчаднасцю; неэканомны. раскідлівы прым. — Лаг., Чач. (Варлыга, Насовіч, НЛГ, Мат. апыт.), раскідны прым. — Гл. (Янкоўскі), раскідонлівы… 39 недатыка, той (тая), хто не выносіць жартаў, вольнасці ў адносінах да сябе. недатыка м. і ж. — усх.-маг. р., Стол., Смален. р. (ТС, Насовіч, Дабравольскі), нядократка… 40 нелюдзімы, той, які дзічыцца, пазбягае людзей. нелюдзімы прым. — пераважна ўсх. з., за выключэннем Віц. р., а таксама ўскраінных паўднёвых гаворак (ЛАБНГ), нелюдзім…
