421 Чуласць, маральная якасць, якая характарызуе адносіны чалавека да іншых людзей. Гэта клопаты аб патрэбах людзей, што апынуліся ў гаротным стане, уважлівае стаўленне… 422 Шавінізм (франц. chauvinisme), пропаведзь нацыянальнай перавагі і нацыянальнай выключнасці, проціпастаўленне інтарэсаў адной нацыі інтарэсам іншых нацый. Па сутнасці… 423 Шлюб, добраахвотны раўнапраўны саюз мужчыны і жанчыны, заснаваны на пачуцці кахання або іншай узаемнай схільнасці з мэтай стварэння сям'і і задавальнення пэўнай… 424 Шчасце, паняцце маральнай свядомасці. Абазначае такі стан чалавека, які адпавядае найбольшай унутранай задаволенасці ўмовамі свайго быцця, паўнаце і асэнсаванасці… 425 Экалагічны крызіс, цяжкі пераходны стан экалагічных сістэм і біясферы ў цэлым. Крызіс трэба адрозніваць ад катастрофы, якая азначае поўнае разбурэнне сістэмы; у выпадку… 426 Экалогія (ад грэч. oikos - дом, радзіма + logos - вучэнне), навука, якая вывучае заканамернасці жыццядзейнасці арганізмаў з улікам змен, што ўносяцца разнастайнымі… 427 Эканамічная палітыка, мэтанакіраваная дзейнасць дзяржавы па рэгуляванні адносін паміж сацыяльнымі групамі, нацыямі і нацыянальнасцямі ў галіне эканомікі, забеспячэнні эфектыўнасці… 428 Эканоміка (ад грэч. oikonomike - мастацтва кіравання дамашняй гаспадаркай). У шырокім разуменні гэта сукупнасць формаў арганізацыі вытворчасці і метадаў гаспадарання,… 429 Экстрэмізм (ад лац. extremus - крайні), прыхільнасць у палітыцы да крайніх поглядаў і дзеянняў. У палітычным плане экстрэмізм выступае супраць існуючых грамадскіх… 430 Экуменізм (ад грэч. oikumene - населены свет, Сусвет), рух за аб'яднанне рэлігійных канфесій. Асноўныя кірункі: рух за аб'яднанне хрысціянскіх канфесій, інтэграцыйныя… 431 Элінізм (ад грэч. Hellen - элін, грэк), умоўная назва перыяду паміж 323-30 да н.э. ў гісторыі краін Усходняга Міжземнамор'я, Пярэдняй Азіі і Прычарнамор'я. Гэта… 432 Эліта (ад франц. élite - лепшае, адборнае). З 17 ст. слова «эліта» выкарыстоўвалася для вызначэння тавараў найвышэйшай якасці (адборнае насенне, лепшыя расліны,… 433 Эміграцыя (ад лац. emigro - высяляюся), выезд грамадзяніна на пастаяннае або доўгачасовае пражыванне ў іншую дзяржаву па палітычных, эканамічных, нацыянальных,… 434 Эмоцыі (франц. émotion ад лац. emovere - узбуджаць, хваляваць), эфектыўная форма праяўлення маральных пачуццяў (у адрозненне ад валявой формы іх выяўлення -… 435 Эмпірызм (ад грэч. empeiria - вопыт). Працэс пазнання свету чалавекам грунтуецца на фізічным матэрыяле, які даюць яму органы пачуццяў. Таму прадстаўнікі эмпірызму… 436 Эпоха (грэч. epoche літар. - затрымка, спыненне). У сучасным лексіконе гэтым паняццем шырока карыстаюцца гісторыкі, філосафы, вучоныя-прыродазнаўцы, літаратуразнаўцы,… 437 Эстэтыка (ад грэч. aisthetikos - пачуццёвы). Як навука эстэтыка існуе шмат вякоў. З яе развіццём мяняліся і эстэтычныя погляды. Але тэрмін «эстэтыка» ў якасці… 438 Этналогія (этнаграфія; ад грэч. ethnos - племя, народ + logos - вучэнне), навука, якая вывучае паходжанне, рассяленне, побыт і культуру этнасу (народа). Станаўленне… 439 Этнас (ад грэч. ethnos - племя, народ), гістарычна сфармаваная супольнасць людзей з агульнай культурай, мовай і самасвядомасцю. Тэрмін блізкі да паняцця народ… 440 Этыка (лац. ethica ад грэч. ethos - звычай, нораў, характар), філасофская навука, якая вывучае мараль. Тэрмін увёў Арыстоцель. Ад старажытнагрэчаскіх стоікаў…
