321 Рэкет (англ. racket), вымаганне з дапамогай шантажу, запалохвання, пагроз. Від арганізаванай злачыннасці, якая заключаецца ў патрабаванні перадачы маёмасці,… 322 Рэлігія (ад лац. religio - набожнасць, святыня), светаўспрыманне, а таксама адпаведныя культавыя дзеянні, што абумоўлены верай у рэальнасць быцця Бога (або некалькіх… 323 Рэнтабельнасць (ад ням. rentabel - даходны, прыбытковы), адзін з асноўных якасных паказчыкаў эфектыўнасці вытворчасці на прадпрыемствах, у аб'яднаннях, асобнай галіне… 324 Рэсурсы (ад франц. ressource - дапаможны сродак), асноўныя элементы эканамічнага патэнцыялу (прыродныя, людскія, створаныя чалавекам рэсурсы, грашовыя сродкі,… 325 Рэўнасць, непрыязна-варожае пачуццё ў адносінах да поспехаў, набыткаў або папулярнасці іншай асобы. Паводле зместу рэўнасць не што іншае, як імкненне чалавека… 326 Рэфармацыя (ад лац. reformatio - пераўтварэнне), шырокі рэлігійны і сацыяльна-палітычны рух за карэннае абнаўленне царквы, які разгарнуўся ў 16 ст. ў большасці эўрапейскіх… 327 Рэформа (франц. réforme ад лац. reformo - пераўтвараю), структурнае пераўтварэнне ў грамадстве (у грамадскіх парадках, адносінах, установах, арганізацыях), якое… 328 Сабекошт, эканамічны паказчык затрат на вытворчасць і рэалізацыю прадукцыі; частка вартасці - кошту чаго-небудзь або велічыні затрат на што-небудзь у грашовым… 329 Садружнасць Незалежных Дзяржаў (СНД), міждзяржаўнае аб'яднанне, створанае Беларуссю, Расеяй і Ўкраінай. У Пагадненні аб стварэнні СНД, падпісаным 08.12.1991 у Менску, гэтыя дзяржавы… 330 Салідарнасць (франц. solidarité), дапамога ці падтрымка, заснаваная на ўсведамленні агульнасці інтарэсаў і мэт, адзінстве поглядаў для дасягнення вынікаў. Асобна вылучаюць… 331 Самаадданасць, састаўная маральная якасць, што характарызуе такія дзеянні людзей, як самаахвяраванне - добраахвотнае прынясенне ў ахвяру сваіх інтарэсаў, а часам і… 332 Самакіраванне, самастойнасць якой-небудзь арганізаванай сацыяльнай супольнасці ў кіраванні ўласнымі справамі. Узнікла разам з дзяржавай. Вядомае ў рабаўладальніцкім… 333 Самасвядомасць, усведамленне і ацэнка чалавекам самога сябе як суб'екта практычнай і пазнавальнай дзейнасці, як асобы, свайго маральнага аблічча і інтарэсаў, каштоўнасцей,… 334 Саслоўе, сацыяльная група, якая валодае пэўнымі правамі і абавязкамі, перададзенымі ў спадчыну і замацаванымі звычаем або законам. Саслоўі пачалі фармавацца ў… 335 Сацыялізм (франц. socialisme ад лац. socalis - грамадскі), вучэнне, якое ў якасці мэты і ідэалу вылучае ажыццяўленне прынцыпаў сацыяльнай справядлівасці, свабоды… 336 Сацыялогія (ад лац. soci(etas) - грамадства + грэч. logos - вучэнне), навука пра законы станаўлення, функцыянавання і развіцця грамадства ў цэлым і яго кампанентаў… 337 Сацыяльная палітыка, шматбаковая дзейнасць дзяржавы па кіраўніцтве развіццём сацыяльнай сферы грамадства, накіраванай на задавальненне інтарэсаў і патрабаванняў індывідаў… 338 Сацыяльная псіхалогія, навука аб псіхалагічных прычынах, механізмах і заканамернасцях паводзін і дзейнасці людзей у сацыяльных групах і суполках, аб псіхалагічных асаблівасцях… 339 Сацыяльная структура, сукупнасць устойлівых формаў сацыяльных груп і суполак, а таксама сацыяльных інстытутаў і ўзаемадзеянняў паміж імі. Механізм існавання і развіцця сацыяльнай… 340 Сацыяльная сфера, сукупнасць неабходных умоў для ўзнаўлення штодзённага жыцця, развіцця і самаіснавання чалавека як асобы. Паводле прадметнага зместу яна ўключае ўмовы…
