дызгоноръ (дисгоноръ) — знявага

дызунитъ (дизунитъ) — невуніят, вызнаўца праваслаўнай рэлігіі, які не далучыўся да Берасцейскай вуніі

дылеванье —
1. плот з дыляў;
2. зборн. дылі (тоўстыя дошкі)

дымникъ — той, хто плаціў падымнае

дымъ —
1. дым;
˜ дымомъ пойти — прапасці, згарэць;
2. пар, выпарэнне;
3. гаспадарка, адзінка падатковага абкладання

дынель — кручок на канцы дышля

дыректе прысл. — прама, непасрэдна

дыфтоване — канапачанне

дышкурцыя — беспарадак, свавольства

дьякониса — жанчына, якая займае якую-н. царкоўную пасаду ў адносінах да жанчын

дьякъ —
1. пісар, грамацей;
2. псаломшчык

дядиная — жонка дзядзькі

дядьковичъ — сын дзядзькі, дваюрадны брат

дядьковщина — зямельная спадчына па дзядзьку

дякло —
1. падатак збожжам;
2. мера збожжавага падатку

дякольникъ — падданы, які плаціць дякло

дяфина — лаўр (расліна)