знаменитый (знаемитый) —
1. вядомы, славуты;
2. вялікі, значны, багаты, пышны

знаменный — пазначаны;
˜ дерево знаменное — борць з уласніцкім знакам

знамость:
˜ мети знамость — ведаць, знаёміцца

знамя (знаме, знаймя) —
1. знак, метка, насечка, кляймо;
˜ знамя бортное — уласніцкі знак на борці;
2. участак зямлі, які належыць аднаму гаспадару і мае межавы знак;
3. які-н. знак на целе чалавека (сіняк, шрам, радзімка);
4. сімвалічнае адлюстраванне чаго-н.;
˜ знамя небесное — знак задыяка;
5. дакумент, змацаваны пячаткай або подпісам афіцыйных асоб;
6. хрышчэнне, блаславенне, асяненне знакам святога крыжа;
7. сведчанне, прыкмета, доказ; прадвесце;
8. цуд, незвычайная з'ява;
9. воінскі сцяг

знатникъ —
1. сваяк;
2. мн. знатники — сведчанні, доказы

знашати —
1. ліквідаваць, скасаваць;
2. вывучаць; выхоўваць

зневестити — стаць падобным да жанчыны

зневнима прысл. — непазбежна, няўхільна

знелютованье — крыўда, шкода, пакаранне

знемецка прысл. — па-нямецку, на нямецкі манер

знендзеный —
1. збяднелы;
2. схуднелы

знеобачка (знеобачки) прысл. — непрадбачана, неспадзявана

знеханый — занядбаны

зникчемнети — зрабіцца нікчэмным

зноситися —
1. скасоўвацца, ліквідавацца;
2. перабірацца, перасяляцца;
3. устанаўліваць цесныя зносіны, звяртацца да каго-н.

знось — адмена, скасаванне, ліквідацыя

знудити — знясіліць

зныделость — маркотнасць, тужлівасць

зобополне прысл. — сумесна, узаемна

зобопулъ прыназ. — абапал