атруіць зак. Атруціць.
Мо яна мяне атруіць хацела? Замхава Глыб.

атрэпы гл. атропкі

атрэчны прым. Не такі, як іншыя, асаблівы.
Во дзе атрэчная баба, усё ў яе не так, як у людзей. Драбаўшчына Глыб. Такія цяпер дзеці атрэчныі сталі, только тукаеш на іх, як на ваўкоў. Жары Рас.
// Недарэчны.
Да чаго ж я не люблю цяперашняй моды, такая яна атрэчная. Арэхаўна Уш.

атрэчча аг. Чалавек упарты, наравісты, які нікому не падпарадкоўваецца.
На мінулым тыдні як паляцеў з матацыкла, я думала, шыю зломіць. Але ж такоя атрэчча, усё раўно ездзіць. Марынцы, Тараскі Чаш.

атстой м., адз.
1. Сметанковы слой, які здымаюць з верху кіслага малака.
Малако слівалась у атстойнікі, а патом снімаўся атстой. Скрыпкі Гар.
2. Асадак.
Верх злей у чашку, а атстой выллі вон. Двухполле Гар.

атстойнік м. Пасудзіна для адстойвання малака.
Добра зараз - пайшоў у магазін, а там табе й малако, і смятана, і тварагі, а смятану раней у атстойніках атстайвалі, масла ў маслабойках калацілі; бывала, ад сілы аж хрэст ламаўся. Гунчанкі Віц. Не забудзься атстойнік у ваду паставіць, а то малако скісніць. Мікалаёва Міёр.

атсырвацца незак. Плеснець.
Атсырваіцца хлеб. Магуны Паст.

аттудава прысл. Адтуль.
Аттудава прышла гэта туча. Бігосава В.-Дзв.

атымалка, атыманка, атымка, атымачка, атымашка гл. аднімка