421 бушаваць, -шую, -шуеш, -шуе; незак. 1. Бурна, імкліва выяўляць сваю сілу (пераважна разбуральную). А калі ўздымаецца бура, асабліва ўвосень, страшным робіцца… 422 бушаль, -я, м. Мера ёмістасці сыпкіх цел у Англіі, ЗША і ў некаторых іншых краінах (каля 36 л). Бушаль пшаніцы. [Англ. bushel.] 423 бушлат, -а, М -лаце, м. Суконная матроская куртка. Думамі кожны сваімі заняты Пра даўняе гора, пра блізкае свята, Толькі мужчыну, што ў флоцкім бушлаце, Не пазнае… 424 бушмен гл. бушмены. 425 бушменка гл. бушмены. 426 бушменскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бушменаў. Бушменская мова. 427 бушмены, -аў; адз. бушмен, -а, м.; бушменка, -і, ДМ -нцы; мн. бушменкі, -нак; ж. Плямёны Паўднёвай і Усходняй Афрыкі, якія раней складалі яе карэннае насельніцтва.… 428 бушпрыт, -а, М -рыце, м. Гарызантальны або нахільны брус, які выступае ўперад з носа судна і служыць для вынясення ўперад насавых парусоў. [Гал. boeg — пярэдняя… 429 буякі, -оў; адз. няма. 1. Кустовая нізкарослая ягадная расліна сямейства бруснічных, якая расце ў нізкіх лясных месцах. Святло выхоплівала з цемнаты мокрыя,… 430 буяковы, -ая, -ае. Які мае адносіны да буякоў. // Прыгатаваны з буякоў. Буяковае варэнне. 431 буялы, -ая, -ае. Пра расліну з занадта буйным націннем, зелянінай. На густым буялым мурагу гуляюць сонечныя зайчыкі. Каршукоў. 432 буян, -а, м. Той, хто схільны буяніць; скандаліст. Яшчэ на рэпетыцыях Іван, гэты ўсяму інстытуту добра вядомы буян, калі трэба было цалавацца, чырванеў і адмаўляўся.… 433 буяніць, -ню, -ніш, -ніць; незак. Скандаліць, бушаваць; сваволіць. Вечарам п'яны Сідор зноў буяніў у хаце, зноў прыйшлося Алене плакаць, а Насця ціхенька сядзела… 434 буянне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. буяць. 435 буянства, -а, н. Паводзіны, учынкі буяна; свавольства. 436 буяны, -ая, -ае. Які буяніць, схільны да буянства. Гаспадар, у якога ён гасцяваў, не на жарт спалохаўся: ніколі той не бачыў свайго былога партызанскага камандзіра… 437 буяўміна, -ы, ж. Адна- або шматгадовая травяністая расліна сямейства крыжакветных. 438 буяць, -яю, -яеш, -яе; незак. 1. Бурна расці; пышна красаваць. Ярына на полі буяла, высыпала. Чорны. [Ніну] ўразіла, што навокал гэтага спусташэння яркай вясновай… 439 буячнік, -у, м. Буяковыя кусты, буяковы зараснік. Часам у ніжэйшых мясцінах па кірзавых халявах ботаў глуха шоргаў каляным веццем буячнік, з якога зляталі на…
