341 бал, бала; мн. балы, балаў; м. 1. Адзінка вымярэння сілы ветру, хвалявання мора, землетрасення. Вецер у пяць балаў. Шторм у дзевяць балаў. 2. Лічбавая ацэнка… 342 балабан1, -а, м. Драпежная птушка сямейства сакаліных. 343 балабан2, -а, м. Народны духавы язычковы інструмент у азербайджанцаў, узбекаў і некаторых народаў Паўночнага Каўказа. 344 балабешка, -і, ДМ -шцы; Р мн. -шак; ж. Разм. Тое, што і булавешка (у 1 знач.). [Барабаншчык] вырабляў балабешкай і талеркамі такія цуды, што нават старэчыя.. ногі… 345 балаболка, -і, ДМ -у, Т -ам; Р мн. -лак; м.; ДМ -лцы, Т -ай (-аю); Р мн. -лак; ж. Разм. 1. ж. Бразготка, якую чапляюць жывёле на шыю, каб не гублялася ў лесе.… 346 балабон, -а, м. Разм. 1. Кругленькі званочак у выглядзе шарыка. Аднекуль здалёк прыляталі глухія гукі балабонаў — відаць, пасвіліся на балоце коні. Лынькоў.… 347 балабоніць, -ню, -ніш, -ніць; незак. Разм. 1. Звінець, гучэць. 2. перан. Балбатаць, малоць лухту. Гаворкі ўжо людскае [у Пракопа] не будзе: чаўпе, балабоніць,… 348 балабонка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Жан. да балабон (у 2 знач.). 349 балабонства, -а, н. Разм. Дзеянне паводле дзеясл. балабоніць (у 2 знач.). 350 балаваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад балаваць (у 1 знач.). 2. у знач. прым. Распешчаны, сапсаваны празмернай увагай, патураннем. 351 балавацца, -луюся, -луешся, -луецца; незак. 1. Дурэць, сваволіць. Дзеці балуюцца, 2. Забаўляцца, рабіць што-н. для свайго задавальнення. З канца вёскі данёсся… 352 балаваць, -лую, -луеш, -луе; незак., каго, чым. Занадта песціць, псаваць празмернай увагай, клопатамі, патураннем. Балаваць дзяцей гасцінцамі. 353 балавы, -ая, -ае. Які вызначаецца з дапамогай балаў. Сістэма балавай ацэнкі, якая ўжываецца пры даследаванні тканін і некаторых іншых прамысловых тавараў. 354 балаган, -а, м. 1. Часовы будынак (з дошак, фанеры, парусіны) для тэатральных, эстрадных, цыркавых паказаў на кірмашах, народных гуляннях. // Разм. Лёгкае збудаванне,… 355 балаганіць, -ню, -ніш, -ніць; незак. Разм. Крыўляцца, блазнаваць. 356 балаганны, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да балагана. Балаганны будынак. Балаганная пацеха. 2. перан. Разм. Грубы, пошлы, штукарскі. 357 балаганства, -а, н. Разм. Блазнаванне, крыўлянне, апашленне чаго-н. 358 балаганшчык, -а, м. 1. Уст. Гаспадар балагана. // Балаганны камедыянт, штукар. 2. Разм. зневаж. Крыўляка, паяц. 359 балаганшчына, -ы, ж. Разм. Грубае, пошлае штукарства. 360 балагол, -а, м. Уст. Той, хто займаецца перавозам грузаў ці людзей на ўласнай фурманцы. У жніўні 1916 года будучыя семінарысты склаліся разам і нанялі балагола,…
