201 бунд, -а, М -дзе, м. Усеагульны яўрэйскі сацыял-дэмакратычны саюз — дробнабуржуазная нацыяналістычная партыя меншавіцкага напрамку. 202 бундавец, -даўца, м. Член бунда; прыхільнік бунда. 203 бундаўскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бунда, бундаўцаў. 204 бундэсвер, -а, м. Узброеныя сілы ФРГ. [Ням. Bundeswehr.] 205 бундэсрат, -а, М -раце, м. Орган прадстаўніцтва зямель у Федэратыўнай Рэспубліцы Германіі. [Ням. Bundesrat.] 206 бундэстаг, -а, м. Ніжняя палата парламента ў ФРГ. [Ням. Bundestag.] 207 бункер, -а, м. 1. Металічная ці бетонная скрыня (на суднах — адсек) для часовага захоўвання збожжа, вугалю ці якіх-н. іншых сыпкіх рэчываў і матэрыялаў. Камбайн… 208 бункераванне, -я, н. Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бункераваць. 209 бункераваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад бункераваць. 210 бункеравацца, -руецца; незак. 1. Спец. Папаўняць запасы паліва (пра судны, паравозы). 2. Зал. да бункераваць. 211 бункераваць, -рую, -руеш, -руе; незак., што. Спец. Засыпаць у бункер. Бункераваць збожжа. 212 бункерны, -ая, -ае. Які мае адносіны да бункера. Бункерны рукаў. Бункернае перакрыцце. 213 бункероўка, -і, ДМ -роўцы; Р мн. -ровак; ж. Спец. Тое, што і бункераванне. 214 бункероўшчык, -а, м. Рабочы, які заняты бункераваннем. 215 бунт1, -у, М -нце, м. Стыхійнае паўстанне, мяцеж. Стралецкі бунт. Кулацкі бунт. □ Грозны вагар зямельных бунтаў пакаціўся па неабсяжных прасторах царскай Расіі,… 216 бунт2, -а, М -нце, м. Звязак, кіпа; стос. [Ад ням. Bund — звязак.] 217 бунтавацца, -туюся, -туешся, -туецца; незак. 1. Тое, што і бунтаваць (у 1 знач.). 2. Разм. Быць усхваляваным, хвалявацца. — Спакойна, хлопцы. — Гэтымі словамі..… 218 бунтаваць, -тую, -туеш, -туе; незак., каго-што і без дап. 1. Падымаць, узнімаць бунт, удзельнічаць у бунце. Мы [беларускія паэты] былі разам з народам, гнеўна… 219 бунтар, -а, м. Удзельнік бунту1. Калі Радзівіл акрыяў, дык загадаў прачасаць усе лясы аколіцы, каб знайсці бунтара Саўку Траяна. Гурскі. // Той, хто пратэстуе… 220 бунтарка, -і, ДМ -рцы; Р мн. -рак; ж. Жан. да бунтар.
