балясіна, -ы, ж. 1. Тое, што і баляса (у 1 знач.). 2. Жэрдка або дошка, якая аб'ядноўвае балясы і з'яўляецца поручнямі. І тут мне стукнула ў галаву думка: прамаршыраваць…

баляснік, -у, м. Матэрыял для вырабу балясаў.

балячка, -і, ДМ -чцы; Р мн. -чак; ж. 1. Тое, што і болька. 2. перан. Разм. Недахоп, слабае месца ў дзейнасці, характары.— Ты на маю балячку не [цісні]. Ад самога…

бамбавоз, -а, м. Тое, што і бамбардзіроўшчык (у 1 знач.). Фронт падыходзіў зусім блізка, часта варожыя бамбавозы перапынялі работы на палях. Кулакоўскі.

бамбаксавыя, -ых. Сямейства двухдольных раздзельнапялёсткавых раслін, блізкае да мальвавых.

бамбамёт, -а, М -мёце, м. Уст. Гармата для кідання бомб на невялікую адлегласць.

бамбарда, -ы, ДМ -дзе; Р мн. -аў; ж. Адна з першых буйнакаліберных агнястрэльных гармат, якая страляла каменнымі ядрамі. [Фр. bombarde.]

бамбардзір, -а, м. 1. У рускай дарэвалюцыйнай арміі — салдацкі чын у артылерыйскіх часцях. 2. Жук сямейства жужаляў, які пры самаабароне мае здольнасць выкідваць…

бамбардзіраванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бамбардзіраваць.

бамбардзіраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад бамбардзіраваць.

бамбардзіравацца, -руецца; незак. Зал. да бамбардзіраваць.

бамбардзіраваць, -рую, -руеш, -руе; незак., каго-што. 1. Абстрэльваць з артылерыйскіх гармат або скідваць з самалёта бомбы на каго-, што-н. Немцы бамбардзіравалі з паветра…

бамбардзіровачны, -ая, -ае. Прызначаны для бамбардзіроўкі. Бамбардзіровачная авіяцыя.

бамбардзіроўка, -і, ДМ -роўцы; Р мн. -ровак; ж. Дзеянне паводле дзеясл. бамбардзіраваць (у 1 знач.).

бамбардзіроўшчык, -а, м. 1. Ваенны самалёт, прызначаны для разбурэння чаго-н. з паветра. Эскадрыллі бамбардзіроўшчыкаў і штурмавікоў праносіліся над шашой і лесам, і…

бамбардзірскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бамбардзіра, уласцівы бамбардзіру (у 1, 3 знач.). Бамбардзірская рота. Бамбардзірскі ўдар.

бамбасховішча, -а, н. Сховішча, якое забяспечвае ахову людзей ад авіябомбаў. Спакою не было і ў шпіталі: штоноч трывога, параненых каго выносяць, каго выводзяць з палат…

бамбёжка, -і, ДМ -жцы; Р мн. -жак; ж. Разм. Дзеянне паводле дзеясл. бамбіць (у 1 знач.).

бамбіза, -ы, м. Разм. лаянк. Пра высакарослага хлапца, мужчыну. Раптам з-за вугла дома выскачыў здаравенны бамбіза, схапіў дзяўчыну за плечы. Сачанка.

бамбіць, -блю, -біш, -біць; незак., каго- што. 1. Атакаваць з паветра, скідваючы бомбы. Горад бамбілі нямецкія самалёты. Чорны. 2. перан. Разм. Безупынна турбаваць…