беляшы, -оў; адз. бяляш, беляша, м. Печаныя круглыя адкрытыя піражкі з мясной начынкай.

бемоль, -я, м. 1. Нотны знак, які азначае паніжэнне гуку на паўтона. 2. у знач. нескл. прым. (пасля назвы ноты). З паніжэннем. Рэ бемоль. [Фр. bémol.]

бемольны, -ая, -ае. Які мае адносіны да бемоля. Бемольныя гамы.

бемскі, -ая, -ае. У выразе: бемскае шкло (дакладней багемскае шкло) — устарэлая назва тоўстага, буйнапамернага шкла высокай якасці.

бенгалец гл. бенгальцы.

бенгалка гл. бенгальцы.

бенгальскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бенгальцаў, належыць ім. Бенгальская літаратура. Бенгальская мова. // Такі, як у бенгальцаў, уласцівы ім. Бенгальскія…

бенгальцы, -аў; адз. бенгалец, -льца, м.; бенгалка, -і, ДМ -лцы; мн. бенгалкі, -лак; ж. Народ, які складае асноўнае насельніцтва Бангладэш.

бенедыкцін, -у, м. Гатунак французскага лікёру. [Фр. bénédictine.]

бенефіс, -у, м. Спектакль, збор з якога ідзе на карысць аднаго з удзельнікаў. // Спектакль у гонар аднаго з заслужаных удзельнікаў. [Ад фр. bénéfice — прыбытак,…

бенефісны, -ая, -ае. Які мае адносіны да бенефісу. Бенефісны спектакль.

бенефіцый, -ю, м. Адна з форм зямельнага ўладання ў эпоху феадалізму. Спачатку ўсім ім [дружыннікам — любімцам караля] у большасці дараваліся ўчасткі народнай зямлі,…

бенефіцыянт, -а, М -нце, м. Артыст, на карысць якога даецца бенефіс, бенефісны спектакль.

бенефіцыянтка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Жан. да бенефіцыянт.

бенза... Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам: бензін, бензінавы, напрыклад: бензабак, бензакалонка, бензасховішча.

бензабак, -а, м. Пасудзіна для вадкага паліва ў якой-н. машыне, самалёце і пад.

бензавоз, -а, м. Аўтацыстэрна для перавозкі бензіну. Шуганула з кустоў высока ў гору полымя — загарэліся бензавозы. Хомчанка.

бензазаправачная, -ай, ж. Бензазаправачная станцыя.

бензазаправачны, -ая, -ае. Прызначаны для запраўкі машын вадкім палівам. Бензазаправачная калонка.

бензазапраўка, -і, ДМ -раўцы; Р мн. -равак; ж. Запраўка машын бензінам.