Хоць мы гультаі, алі й вы ні артаі. — Гэта адказ ка абразьлівае слова «гультай», калі яго кажа той, хто мае яшчэ большыя недахопы.

Хоць ні трашчу, алі пушчу. — Гэтак кажа лёд вясной.

Хоць ня ўежна, дык улежна. — Прыказвае той, хто мае хоць і малую плату, але затое работа лёгкая.

Хоць ты й лыкам шыт, алі мой бацька быў. — Прызнаньне да свайго бацькі прастака. З казкі: Дачка гэтак галасіла-прыгаварвала па сваім памерлым бацьку.

Хоць украду, алі прывяду. — Кажа той, хто прыракае, што аддасьць доўг.

Хоць украў, алі добра схаваў. — Адказ таго, якога вінавацяць у нейкім злачынстве, але праўна ён чысты.

Хоць якая папа, абы ні гуляла лапа. — Гэтак даўней казалі старыя, калі дзеці наракалі, што чорны хлеб (жыта зь мяккінай).

Хоць яшчэ й ня позна, алі прыдзіцца тут начаваць - сказаў ліс, уваліўшыся ў пастку. — Так кажа разважлівы чалавек, апынуўшыся ў распачлівым стане.