261 брыгадзіраў, -ава. Які належыць брыгадзіру. Брыгадзірава хата. 262 брыгадзірка, -і, ДМ -рцы; Р мн. -рак; ж. Разм. Жан. да брыгадзір (у 2 знач.). Прыйшлі з поля, з гаспадаркі, Клуб запоўніўшы да краю, Брыгадзіры і даяркі, Брыгадзіркі… 263 брыгадзірскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да брыгадзіра. Брыгадзірская пасада. 264 брыгадзірства, -а, н. Работа на пасадзе брыгадзіра (у 2 знач.). Добрым брыгадзірам паляводчай брыгады быў Міканор Селівончык у калгасе імя Дзяржынскага, але пастарэў… 265 брыгаднік, -а, м. Разм. Член брыгады (у 2 знач.). Брыгадзір мантажнай брыгады.. ад імя сваіх брыгаднікаў заявіў, што краны зманціраваны будуць, што ў дошку разаб'юцца,… 266 брыгадніца, -ы, ж. Разм. Жан. да брыгаднік. Сем брыгадніц выйшлі ў карагодзе. Броўка. 267 брыгадны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да брыгады. Брыгадны ўрач. Брыгадны стан. Брыгадны сход. Брыгаднае заданне. 268 брыганціна, -ы, ж. Уст. Невялікі брыг, ваенны або карсарскі. Тое, што здалося Арцёму Іванавічу імем, азначала назву нежывой істоты, “брыганціна” — карабель. Мележ.… 269 брыда, -ы, ДМ -дзе, ж. Разм. 1. Што-н. непрыемнае, брыдкае, паскуднае; дрэнь, гадасць. [Янка:] — Ведаеш, брат, такая прыснілася брыда, што і цяпер яшчэ праціўна… 270 брыдасць, -і, ж. Абл. Тое, што і брыда, брыдота. — Што ты да мяне маеш, брыдасць ты гэтакая? Вітка. 271 брыдж, -а, м. Карцёжная гульня, распаўсюджаная ў Англіі і ў Амерыцы. Гуляць у брыдж. [Англ. bridge.] 272 брыджы, -аў; адз. няма. Штаны асобага крою, вузкія ўніз ад калена (першапачаткова прызначаліся для верхавой язды). [Гжэцкі] прыехаў у добрым мундзіры, перапаясаным… 273 брыдзіцца, -джуся, -дзішся, -дзіцца; незак. 1. Выказваць, адчуваць агіду да каго-, чаго-н. адмоўнага, брыдкага; гадзіцца. [Арлоўскі:] — Не даваць ніякага спуску… 274 брыдзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незак., што і без дап. 1. Рабіць брыдкім, непрыгожым. Ані грана лішняга не было ў ім, але не было і таго, што часам брыдзіць цела… 275 брыдка. 1. Прысл. да брыдкі. 2. безас. у знач. вык. Сорамна, непрыемна, агідна. Брыдка стала братам, радзей пачалі яны са стрэльбай ды вудай цягацца, а больш… 276 брыдкаслоў, -слова, м. Чалавек, які любіць ужываць брыдкія, нецэнзурныя словы. Зеляноў не выпрабоўваў, ён не шэф жандараў, ён проста зневажальнік, патаемны брыдкаслоў… 277 брыдкаслоўе, -я, н. Брыдкія. непрыстойныя словы, выразы; лаянка. Гультайства, брыдкаслоўе, п'янства — усё гэта трапляла ў поле зроку сатырыка. Бугаёў. 278 брыдкасць, -і, ж. Уласцівасць брыдкага. З-за пуні прагучаў прарэзлівы свіст, а за ім паляцелі ліпкія сваёй брыдкасцю абразлівыя словы... Галавач. // Нізкі, подлы,… 279 брыдкі, -ая, -ае. 1. Непрыгожы з выгляду, гадкі. [Тапурыя:] — Асілкам.. [селянін] не быў, але да работы быў здатным і з твару быў не брыдкі. Самуйлёнак. //… 280 брыдота, -ы, ДМ -доце, ж. 1. Тое, што выклікае агіду; брыда (у 1 знач.). [Міхал:] — Дык так, Антось, пераязджаем, Апошні час тут дажываем. — Куды? — ў Парэчча,…
