201 бросня, -і, ж. 1. Мікраскапічны грыбок, які развіваецца на заражанай гніллю вадкасці або волкай паверхні чаго-н.; плесня. Смятана пакрылася тоўстым слоем бросні.… 202 броўка, -і, ДМ -ўцы; Р мн. бровак; ж. Лінія перагіну, выступ на краі чаго-н. (дарогі, кручы і пад.). Аляксей азірнуўся на Сонцава, які з санлівым выглядам сядзеў… 203 броўны, -ая, -ае. Які мае адносіны да брыва (броваў). Броўныя дугі. 204 брошка, -і, ДМ -шцы; Р мн. -шак; ж. Упрыгожанне са шпількай для прыколвання яго на жаночым плацці каля шыі або на грудзях. [Пані Авяліна] была ў таннай паркалёвай… 205 бруд, -у, М -дзе, м. 1. Тое, чым што-н. забруджана, запэцкана; гразь. А каб змыць з зямлі бруд, скалыхну я ваду, Што дажджом налілася свінцовым. Чарот. Пад… 206 брудзіцца, -дзіцца; незак. Станавіцца брудным; пэцкацца. Светлае адзенне ў дарозе хутка брудзіцца. 207 брудзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; каго-што і без дап. 1. Рабіць брудным, пэцкаць. 2. Рабіць смецце; смеціць. 3. перан. Няславіць, ганьбіць, зневажаць; чарніць.… 208 брудна. 1. Прысл. да брудны. 2. безас. у знач. вык. Пра наяўнасць бруду дзе-н. 209 бруднаваты, -ая, -ае. Крыху брудны. Бруднаватая падлога. 210 брудны, -ая, -ае. 1. Нячысты, нямыты, з прыкметнымі слядамі пылу, бруду на паверхні. Склеп быў нізкі, вільготны, з прапыленымі, бруднымі сценамі. Лынькоў. Уздыхае… 211 брудэр, -а, м. Апарат для абагравання выведзеных у інкубатары птушанят свойскіх птушак (куранят, качанят і пад.). [Англ. brooder.] 212 брудэршафт, -а. М -фце, м. У выразе: піць брудэршафт або піць на брудэршафт з кім — замацоўваць сяброўства па застольнаму звычаю, паводле якога двое ўдзельнікаў… 213 бружмелевы, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да бружмелю. Бружмелевы куст. 2. у знач. наз. бружмелевыя, -ых. Сямейства дрэвавых і кустовых раслін, да якога адносяцца… 214 бружмель, -ю, м. Кустовая расліна сямейства бружмелевых з папарна размешчанымі лісцямі і рознакаляровымі духмянымі кветкамі. 215 бруісты, -ая, -ае. Які бруіцца; струменісты. Эх вы, песні, мае песні, З ніў, з дуброў цяністых, Ад сярпа, касы, сякеры, Ад крыніц бруістых! Танк. 216 бруіцца, бруіцца; незак. Цячы, пераліваючыся (пра ручай, крыніцу і пад.). Там фантан, як вадаспад, Не сціхаючы бруіцца. А.Александровіч. // перан. Разыходзіцца… 217 бруіць, бруіць; незак. Тое, што і бруіцца. Ціха рэчанька бруіла, штось шаптаў чарот вадзе. Машара. Гімнам кроў бруіць у жылах. Танк. 218 брук, -у, м. Укладзеная каменем праезджая частка вуліцы, дарогі, плошчы. Ідзе так дзядзька і па бруку Адзін за дзесяць робіць груку. Колас. [Ням. Brücke —… 219 брукаванка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Разм. Брукаваная дарога, шаша. Калі наша машына звярнула з брэсцкага асфальту і пайшла ўздзенскай брукаванкай, мне чамусьці… 220 брукаванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. брукаваць.
