141 брахаць, брашу, брэшаш, брэша; незак. 1. Падаваць адрывістыя гукі (пра сабаку, ліса і некаторых іншых звяроў); гаўкаць. Дзесьці далёка брахаў сабака, піснула… 142 брахіцэфал, -а, м. Спец. Чалавек з кароткай галавой. 143 брахіцэфалія, -і, ж. Спец. Форма чэрапа, у якой падоўжнае вымярэнне (ад асновы носа да патылічнага бугарка) толькі нязначна перавышае папярочнае. [Ад грэч. brachys… 144 брахлівы, -ая, -ае. Разм. 1. Які любіць брахаць. Брахлівы сабака. 2. Які любіць хлусіць, маніць; ілжывы. 3. Балбатлівы, гаваркі. Брахлівы чалавек. 4. Які нагадвае… 145 брахман, -а, м. Чалавек, які належыць да вышэйшай касты (першапачаткова — касты жрацоў) у Індыі. 146 брахманізм, -у, м. Старажытнаіндыйская рэлігія (вярхоўнае бажаство Брахма, або Брама), якая ўзнікла ў 10—9 ст. да н. э. 147 брахманісцкі, -ая, -ае. Які мае адносіны да брахманізму. Брахманісцкая рэлігія. 148 брахнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак. Аднакр. да брахаць. Убачыўшы гаспадара, Аза танютка брахнула. Караткевіч. Сабака гэтакай сустрэчы не чакаў. Брахнуў,… 149 брахня, -і, ж. Разм. пагард. Няпраўда, хлусня, мана; паклёп, нагавор, абгавор. [Ціхан:] — Гітлераўцы тут брэшуць без дай меры штодня! А народ не верыць, не хоча… 150 брахун, -а, м. Разм. пагард. Ілгун, хлус, манюка; паклёпнік, нагаворшчык. [Васіль Ціханавіч:]— Гітлераўцы пішуць, што ўзялі Маскву, Ленінград. Нават да таго,… 151 брахуха, -і, ДМ -хусе, ж. Жан. да брахун. [Акуля:] — Ідзі, ідзі, так вось і павераць табе, брахусе. Колас. 152 браце. Разм. Ласкавы зварот да мужчыны, хлопчыка. [Лабановіч:] — Дык што, браце Янка: узрадуемся і ўзвяселімся. Няхай адступіцца ад нас ліха, а добра пачатае… 153 браценік, -а, м. Абл. Дваюрадны брат (рэдка — родны). На двор да Якава з'язджаецца сваяцтва з далёкіх вёсак: дзядзькі, цёткі, браценікі, ля вазоў стаяць, кураць,… 154 брацік, -а, м. Памянш.-ласк. да брат (у 1 знач.); маленькі брат. — Як бацькі мае маюцца? Як сёстры і брацікі гадуюцца? Бядуля. Між двух дрэў сястрычка Браціка… 155 браціха, -і, ДМ -цісе, ж. Разм. Тое, што і братавая. 156 брація, -і, ж., зб. 1. Манахі адной абшчыны або манастыра. 2. з азначэннем. Жарт. Людзі, якіх яднае адна справа, агульныя інтарэсы; людзі аднаго круга. [Чмаруцька:]… 157 брацкі, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да брата (у 2 знач.). Брацкая сям'я народаў. Брацкі саюз. □ Яшчэ мацнейшымі сталі маральна-палітычнае адзінства савецкага… 158 брацтва, -а, н. 1. Садружнасць, еднасць; брацкі саюз. [Адась Гушка:] — Калі мы [салдаты] зробім сабе сапраўдную бацькаўшчыну, дзе будзе брацтва народаў, дзе… 159 брацца, бяруся, бярэшся, бярэцца; бяромся, берацеся, бяруцца; незак. 1. за каго-што. Хапацца рукамі за які-н. прадмет, за каго-н. Калі дзед бярэцца за бараду,… 160 браць, бяру, бярэш, бярэ; бяром, бераце, бяруць; незак. 1. каго-што. Авалодваць якім-н. прадметам, абхопліваючы пальцамі рукі. Браць кнігу. // У спалучэнні…
