321 брынкаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Разм. 1. Адзывацца пры ўдары гукам, падобным да лёгкага звону; дзвынкаць. Брынкае шыба. // Выклікаць ударам такі гук. Нехта… 322 брынклівы, -ая, -ае. Разм. Надтрэснуты (пра гук, голас). Дзядок бадзёра выйшаў на сцэну і, моцна прыстукваючы кіем аб падлогу, пачаў нешта натужліва крычаць тонкім,… 323 брынкнуць, -ну, -неш, -не; зак. Аднакр. да брынкаць. 324 брынчаць, -чу, -чыш, -чыць; незак. Разм. Тое, што і брынкаць (у 1 знач.). Я ўсю дарогу не зводжу вачэй з пагнутага парожняга вядра, што брынчыць ззаду на дзедавым… 325 брыняць, -яе; незак. 1. Набіраючыся вільгаці, павялічвацца, расшырацца ў аб'ёме; разбухаць. 2. Павялічвацца ў працэсе росту, напаўняючыся пажыўнымі сокамі.… 326 брысці, брыду, брыдзеш, брыдзе; брыдзём, брыдзяце; пр. брыў, брыла, -ло; заг. брыдзі; незак. Ісці павольна, з цяжкасцю перастаўляючы ногі; цягнуцца. І бачыць… 327 брытагаловы, -ая, -ае. З брытай галавой. Абодва заявіліся неўзабаве і, як згаварыўшыся, разам: Ляшчэня — брытагаловы, хударлявы, у сініх афіцэрскіх галіфэ.., Бабейка… 328 брытанаманія, -і, ж. Захапленне ўсім англійскім. Брухнальскі па сутнасці ліў ваду на тое ж кола брытанаманіі.. Міцкевіча як на асноўную першапрычыну з'яўлення яго… 329 брытанец гл. брытанцы. 330 брытанка гл. брытанцы. 331 брытанскі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да Брытаніі. Брытанскія астравы. 332 брытанцы, -аў; адз. брытанец, -нца, м.; брытанка, -і, ДМ -нцы; мн. брытанкі, -нак; ж. Кніжн. Тое, што і англічане. 333 брытаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Надзяваць аброць, пятлю вяроўкі на галаву, шыю жывёліны; браць на вяроўку. Пад вечар нейкія коннікі напалі на нас і сталі брытаць… 334 брытва, -ы, ж. Прылада для брыцця. Бяспечная брытва. Электрычная брытва. ◊ Язык як брытва гл. язык. 335 брытвенны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да брытвы. Брытвенны футляр. // Які служыць для брыцця. Брытвенны прыбор. 336 брыты1, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад брыць. 2. у знач. прым. З брытай галавой ці барадой. За маленькім, кругленькім столікам, над шклянкаю кавы сядзеў… 337 брыты2, -аў; адз. брыт, -а; м. Кельцкае племя, якое насяляла Англію ў старажытнасці. 338 брыфінг, -у, м. Кароткая нарада прадстаўнікоў друку, на якой спецыяльна ўпаўнаважанымі асобамі паведамляецца пазіцыя ўрада па пэўнаму пытанню. [Англ. briefing… 339 брыца, -ы, ж. Аднагадовая травяністая расліна сямейства злакавых; плашчуга, пласкуша, курынае проса. 340 брыцца, брыюся, брыешся, брыецца; незак. 1. Брыць сябе. Міхал Тварыцкі сеў за столік брыцца. Чорны. 2. Не насіць барады і вусоў. 3. Зал. да брыць.
