21 беднасць, -і, ж. 1. Адсутнасць або недастатковасць неабходных сродкаў для існавання; нястача. [Сіўцоў:] — Адышлі ў нябыт адвечная беднасць і галеча палешука,… 22 бедната, -ы, ДМ -наце, ж. 1. зб. Бедныя людзі, беднякі. [Вераб'ёў:] — Калі бедната прагне .. [зямлі], то даць трэба. Дуброўскі. // Беднае сялянства, якое эксплуатавалі… 23 бедніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; незак. Разм. Прыбядняцца. [Аляксей:] — А вы ведаеце, што ў гэтага самага Архіпа Мікуця, які вам пашкадаваў хлеба пакласці на стол,… 24 бедны, -ая, -ае. 1. Які не мае або мае вельмі мала сродкаў на жыццё; незаможны; проціл. багаты. Панская зямля і маёмасць былі канфіскаваны і перададзены батракам… 25 бедства, -а, н. Вялікае няшчасце з цяжкімі вынікамі. Стыхійнае бедства. □ Шмат цяжкага адышло ў нябыт, але бедствы прыроды засталіся. Дуброўскі. 26 бедуін гл. бедуіны. 27 бедуінка гл. бедуіны. 28 бедуінскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бедуінаў. 29 бедуіны, -аў; адз. бедуін, -а, м.; бедуінка, -і, ДМ -нцы; мн. бедуінкі, -нак; ж. Качавыя і паўкачавыя арабы-жывёлаводы. [Араб. badawīn.] 30 бежанец, -нца, м. Чалавек, які пакінуў месца свайго жыхарства з прычыны вайны або стыхійнага бедства. З заходняй стараны даходзілі сюды бежанцы, якім пашанцавала… 31 бежанка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Жан. да бежанец. 32 бежанскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да бежанцаў. Рыпучыя колы бежанскай фурманкі мелюць жарству дарогі, якая вядзе немаведама куды. Сабаленка. 33 бежанства, -а, н. Вымушанае пакіданне родных мясцін на час вайны. Алене ўспомнілася маленства, якое таксама пачалося бежанствам. Сабаленка. Ужо вось трэці дзень,… 34 без, прыназ, з Р. Спалучэнне з прыназ, “без” выражае: Азначальныя адносіны 1. Пры апісанні прадмета (з'явы, паняцця) для ўказання на адсутнасць у ім часовай… 35 без'..., прыстаўка (гл. без...). Ужываецца замест “без...” перад ётавымі галоснымі: “е”, “ё”, “ю”, “я”, напрыклад: без'языкі. 36 без... (а таксама без'.., і бес...; у першым складзе перад націскам бяз..., бяз'..., бяс...), прыстаўка. Служыць для ўтварэння: 1) прыметнікаў ад назоўнікаў… 37 безабароннасць, -і, ж. Няздольнасць абараніць сябе, пастаяць за сябе; адсутнасць сродкаў самаабароны. 38 безабаронны, -ая, -ае. Няздольны абараніць сябе, пастаяць за сябе, пазбаўлены абароны. І хлапчук нечакана адчуў сябе такім безабаронным, маленькім і кволым перад… 39 безаблічнасць, -і, ж. Адсутнасць, недахоп індывідуальных рыс. 40 безаблічны, -ая, -ае. Пазбаўлены своеасаблівасці, індывідуальнасці, характэрных прыкмет. Безаблічная істота. Безаблічная маса. Безаблічны герой.