361 балада, -ы, ДМ -дзе, ж. 1. Вершаваны твор асобай формы на легендарную ці гістарычную тэму. 2. Музычны твор эпічнага характару для голасу або інструмента. … 362 баладны, -ая, -ае. Уласцівы баладам. Баладны сюжэт. 363 балазе, злучн. далуч. Разм. Далучае сказы з дадатковымі паведамленнямі; па значэнню адпавядае словазлучэнням “тым больш што”, “добра што”, “добра якраз”, “добра,… 364 балака, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -лацы, Т -ай (-аю), ж. Разм. Вясёлы гаварун, жартаўнік. Побач з Паўлам у траншэі, як і заўсёды быў ягоны неразлучны сябра Саша… 365 балаканне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. балакаць. 366 балакаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Разм. Весці гутарку, размаўляць. [Тарас:] — Балакаў я тут нядаўна з людзьмі.. Нялёгка нам прыйдзецца, але... Калі трэба, дык будзем… 367 балалаечнік, -а, м. 1. Музыкант, які іграе на балалайцы. Аркестр у складзе двух цымбалістаў, балалаечніка і гарманіста рыхтаваў народныя песні. Курто. 2. Майстар,… 368 балалаечніца, -ы, ж. Жан. да балалаечнік (у 1 знач.). 369 балалаечны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да балалайкі. Балалаечныя струны. // Які складаецца з балалаек. Балалаечны аркестр. 370 балалайка, -і, ДМ -лайцы; Р мн. -лаек; ж. Народны трохструнны музычны інструмент з корпусам трохвугольнай формы. Міхась пераважна маўчаў, а выпіўшы — здымаў са… 371 баламут, -а, М -муце, м. Разм. 1. Чалавек, які ўносіць беспарадак, разлад. Хлопца брала крыўда за бацьку, злосць на Чыкілевіча, як галоўнага звадыяша і баламута.… 372 баламута, -ы, ДМ -муце, ж. Разм. Сумятня, неразбярыха, бязладдзе. [Пратасевіч:] — І ўсю гэту баламуту яшчэ больш каламуціў старшыня, якога яна [Голубава] змяніла.… 373 баламутка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Разм. Жан. да баламут. 374 баламутны, -ая, -ае. Разм. 1. Неспакойны, здатны на розныя штукі. Андрэйчыкаў Хведар, трактарыст і надта баламутны хлопец, выпрасіў у Васіля казыркастую флоцкую… 375 баламуціць, -мучу, -муціш, -муціць; незак., каго-што. Разм. 1. Сеяць неспакой сярод каго-н., уносіць разлад, неразбярыху.— Ты [Якім] зноў усіх баламуціш! — ускіпеў… 376 баламуцтва, -а, н. Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. баламуціць. 377 баланда, -ы, ДМ -дзе, ж. Разм. Посная рэдкая поліўка. Прыносілі [палонным] тую нязменную страву, што завецца “баланда”. Чорны. 378 баланс1, -у, м. 1. Раўнавага, ураўнаважванне. Гранічнае пачуццё балансу, выдатная спартыўная форма.. забяспечылі.. [эквілібрысту] дакладнае, нават прыгожае… 379 баланс2, -а і -у, м. 1. -у, зб. Спец. Ачышчаныя ад кары бярвенні аднолькавай даўжыні, якія ідуць на выраб цэлюлозы. 2. -а. На чыгунцы — перакідная прылада… 380 балансаванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. балансаваць.
