атміраць незак. Паміраць.
Старыя людзі ўжо атміраюць. Галбея Паст.

атока ж. Затока.
Зноў сёліта атока разліецца. Новы Двор В.-Дзв. У нашай атокі добра краснапёркі ловяцца. Клясціцы Рас.

атопак м.
1. Лапаць.
Мой дзед хадзіў у атопках. Абольцы Тал.
2. перан., зневаж. Бадзяга, валацуга.
А Мішка, атопак, учора зноў напіўся і хадзіў па дзярэўні. Шацяні Сен.

атора, аторя ж., адз. Амецце.
Атору злажыце ўбок. Краснаполле Рас. Намялі кучу аторі, ні знаю, куды з ёю і дзівацца. Барсукі Дубр.

атразанкі гл. абразанікі

атрамэнта ж. Атрамант, чарніла.
Зараз усякія ручкі модныя, а раней пісалі пяром і атрамэнтай. Нурава В.-Дзв. Мне ж нада напісаць, і ён прыносіць мне гэтую атрамэнту. Гарадзец Шарк.

атранак м. Ранак.
Атранак зайграў - пара скаціну ў поле весці. Далуева Шум. Ужо і атранак, пара за работу прымацца. Галі Шум.

атраўленік м., бат. Падобны да баравіка ядавіты грыб, які сінее ад дотыку.
Атраўленікі ні гадзяцца для яды. Дразды Беш.
Параўн. абманка II

атраха аг., зневаж. Абыякавы да ўсяго чалавек.
Ай, атраха, ці будзіць з яго толк? Баева Дубр.

атрізанікі, атрізанкі гл. абразанікі

атропкі, атрэпы толькі мн. Адходы пры апрацоўцы льну церніцай, атрэп'е.
Атропкі ата льна нікому не патрэбныя. Андронавічы Віц. Прынясла атрэпы ды пазатыкала дзіркі ў хляве. Сарокі Глыб.
Параўн. абмялкі

атруіць зак. Атруціць.
Мо яна мяне атруіць хацела? Замхава Глыб.

атрэпы гл. атропкі

атрэчны прым. Не такі, як іншыя, асаблівы.
Во дзе атрэчная баба, усё ў яе не так, як у людзей. Драбаўшчына Глыб. Такія цяпер дзеці атрэчныі сталі, только тукаеш на іх, як на ваўкоў. Жары Рас.
// Недарэчны.
Да чаго ж я не люблю цяперашняй моды, такая яна атрэчная. Арэхаўна Уш.

атрэчча аг. Чалавек упарты, наравісты, які нікому не падпарадкоўваецца.
На мінулым тыдні як паляцеў з матацыкла, я думала, шыю зломіць. Але ж такоя атрэчча, усё раўно ездзіць. Марынцы, Тараскі Чаш.

атстой м., адз.
1. Сметанковы слой, які здымаюць з верху кіслага малака.
Малако слівалась у атстойнікі, а патом снімаўся атстой. Скрыпкі Гар.
2. Асадак.
Верх злей у чашку, а атстой выллі вон. Двухполле Гар.

атстойнік м. Пасудзіна для адстойвання малака.
Добра зараз - пайшоў у магазін, а там табе й малако, і смятана, і тварагі, а смятану раней у атстойніках атстайвалі, масла ў маслабойках калацілі; бывала, ад сілы аж хрэст ламаўся. Гунчанкі Віц. Не забудзься атстойнік у ваду паставіць, а то малако скісніць. Мікалаёва Міёр.

атсырвацца незак. Плеснець.
Атсырваіцца хлеб. Магуны Паст.

аттудава прысл. Адтуль.
Аттудава прышла гэта туча. Бігосава В.-Дзв.

атымалка, атыманка, атымка, атымачка, атымашка гл. аднімка